Hoe schurft effectief te behandelen

Schurft is vandaag de dag een van de meest voorkomende huidziekten. Het wordt veroorzaakt door een microscopisch parasiet genaamd schurftmijt. De toename van gevallen is te wijten aan verschillende factoren: migratiebewegingen, een vroege start van het seksueel leven, evenals precaire leefomstandigheden in bepaalde bevolkingsgroepen.

Om schurft te voorkomen, worden regelmatig medische onderzoeken uitgevoerd in scholen en kinderdagverblijven om gevallen snel te detecteren en de verspreiding te beperken.

Diagnose

De diagnose van schurft is gebaseerd op de observatie van kenmerkende blaasjes en papels: dit zijn kleine bultjes of blaren gevuld met helder vocht. De mijt graaft groeven onder de huid, van witachtige tot rozenkleurige kleur, vaak voelbaar bij aanraking. Aan het uiteinde van de groef bevindt zich een klein zwart vlekje – daar verbergt de parasiet zich.

Bij zichtbare tekenen wordt het kind of de volwassene doorverwezen naar een dermatoloog om de diagnose te bevestigen door middel van een huidmonster dat onder de microscoop wordt geanalyseerd. Zelfs als de parasiet niet altijd wordt waargenomen, kan een ervaren arts de diagnose klinisch stellen. Sommige soorten schurft zijn niet altijd in het laboratorium te detecteren.

De zorg kan meestal thuis worden uitgevoerd, behalve in ernstige gevallen, met name bij jonge kinderen met secundaire infecties. Laatsten worden opgenomen voor intensieve medische follow-up.

Schurft manifesteert zich door intense jeuk, vooral ’s nachts. Deze jeuk is een allergische reactie op de afvalstoffen van de parasiet. De intensiteit van de uitslag hangt af van de gevoeligheid van de persoon, niet van het aantal aanwezige mijten. Krabben kan letsel veroorzaken, vooral bij kinderen, en kan leiden tot infectieuze complicaties als er niet snel een behandeling wordt gegeven.

Een onderzoek met een videodermatoscoop, die tot 600 keer vergroot, maakt een nauwkeurigere diagnose mogelijk.

Aangetaste lichaamszones

De typisch door schurft aangetaste zones zijn:

• de vingers;
• de ruimtes tussen de vingers;
• de elleboogplooien;
• de onderbuik;
• de lies;
• de uitwendige geslachtsorganen;
• de dijen;
• de billen;
• de bilnaad;
• de borst.

Bijzonderheden bij kinderen

Bij zuigelingen kan schurft verschijnen op gebieden die zelden bij volwassenen worden aangetast:

• het gezicht;
• de hoofdhuid;
• de voetzolen;
• de handpalmen.

Het wordt soms verward met een warmte-uitslag of vochtige eczeem. Voor zes maanden kan het lijken op netelroos. Bij kinderen onder de drie jaar worden de interdigitale ruimtes vaak gespaard, maar de nagels kunnen worden aangetast (verdikking, scheuren). In ernstige gevallen kan schurft het hele lichaam bedekken, wat ziekenhuisopname vereist. Secundaire infecties komen vaak voor bij jonge kinderen, omdat hun immuunsysteem nog onvolgroeid is.

Behandeling

Dermatologen hebben een breed scala aan behandelingen tegen schurft. Het gaat voornamelijk om acariciden crèmes en zalven. De arts kiest de stof en de dosering op basis van de leeftijd en de algemene toestand van de patiënt. Het hele lichaam moet worden behandeld, zelfs de schijnbaar gezonde gebieden.

Voor de behandeling wordt aangeraden om een warme douche te nemen om de effectiviteit van het product te maximaliseren. Maar in geval van secundaire huidinfectie (pyodermie) zijn baden niet aan te raden.

Bedlinnen en kleding moeten op hoge temperatuur worden gewassen en vervolgens gestreken. De behandeling (bijvoorbeeld met benzylbenzoaatzalf) wordt drie keer herhaald, om de 1 tot 2 dagen, gevolgd door een controlebezoek.

Sommige producten vereisen slechts één toepassing, zoals lindaan. Het wordt 12 uur op de huid gelaten voordat het wordt afgespoeld. Vanwege de toxiciteit is het echter verboden bij kinderen.

Geneesmiddelen

De behandelingen die worden gebruikt zijn vaak dezelfde bij volwassenen en kinderen, met een aangepaste concentratie. Hier is de geschatte effectiviteit van enkele geneesmiddelen:

• zwavelhoudende producten – 95 %;
• Crotamiton – 90 %;
• Benzoaat van benzyle – 85 %;
• Esdepallethrine – 85 %;
• Thiabendazole – 80 %;
• Lindaan – 75 %.

De Franse spray Spregal is zeer effectief: het elimineert de parasieten en hun eieren bij de eerste toepassing. Dermatologen raden echter een tweede toepassing 2 tot 3 dagen later aan. Dit product is geurloos en gemakkelijk in gebruik, maar de dampen zijn giftig. Het is niet geschikt voor jonge kinderen.

Er zijn veel effectieve behandelingen, maar alleen een arts kan de beste oplossing voor elke patiënt voorschrijven.

Veelgestelde vragen