Diffuse wijzigingen van de lever en de alvleesklier: symptomen en oorzaken

De echografische onderzoeken van de buik kunnen diffuse wijzigingen van de lever en de alvleesklier onthullen. In een vroeg stadium van deze verstoringen is het nog mogelijk om de aangetaste organen te behouden.

Als deze veranderingen worden genegeerd, kunnen ze onomkeerbare processen in gang zetten, temeer omdat een verstoring van de alvleesklier invloed heeft op de lever en vice versa.

Oorzaken

De diffusie op zich is geen diagnose. Het is een verandering in de structuur van de weefsels en cellen van de organen, die zowel bij volwassenen als bij kinderen kan optreden.

Oorzaken van leverwijzigingen

Alle leverziekten (cirrose, hemochromatose, hepatitis, vette lever, cholangitis), virussen en bacteriën kunnen leiden tot weefselveranderingen. Onder de factoren die deze processen beïnvloeden, kunnen ook worden genoemd:

• alcoholconsumptie;
• langdurig gebruik van medicijnen;
• roken;
• vergiftigingen;
• een dieet rijk aan vetten en met niet-natuurlijke ingrediënten.

Meestal neemt het orgaan in volume toe als gevolg van een ontstekingsproces van het leverparenchym, veneuze stase, tumorgroei of andere pathologische formaties. Het bindweefsel vervangt de hepatocyten, die worden vernietigd door de bovengenoemde factoren. De volumevergroting is te wijten aan het vermogen van het weefsel om te prolifereren.

Oorzaken van diffuse wijzigingen van de alvleesklier

Onder de factoren die de diffuse wijzigingen van het alvleesklierparenchym beïnvloeden, zijn er inflammatoire, metabole en endocriene ziekten:

• alle vormen van pancreatitis;
• lipomatose;
• chirurgische ingrepen;
• atrofie van de organen;
• suikerziekte;
• leeftijdsgebonden veranderingen;
• fibrose.

De wijzigingen in de alvleesklier, net als die in de lever, kunnen optreden als de persoon geen gezonde levensstijl aanhoudt. Veranderingen treden onvermijdelijk op bij een onevenwichtige voeding, frequent gebruik van mono-diëten, alcoholisme, roken, langdurig gebruik van medicijnen of chronische stress.

Symptomen

De oorzaken van diffuse wijzigingen zijn divers. Wanneer een echografie veranderingen in deze organen onthult, is het noodzakelijk om aanvullende onderzoeken uit te voeren. Het bestaan van een ziekte manifesteert zich vaak door bepaalde klinische tekenen.

Symptomatologie van leverwijzigingen

In eerste instantie kunnen er milde pijn in de rechterbovenbuik en een gevoel van zwaarte optreden. Doffe pijn kan de persoon de hele dag hinderen en verergeren bij fysieke inspanning of na de consumptie van gefrituurd, te zout of gekruid voedsel.

De sclera van de ogen en de huid onder de ogen kunnen een gelige tint krijgen. De ontlasting wordt kleurloos terwijl de urine donkerder wordt. Wanneer er te veel galcomponenten in het bloed aanwezig zijn, ervaart de patiënt intense jeuk.

De afname van de arbeidscapaciteit en het gevoel van vermoeidheid duiden op een algemene zwakte. De patiënt kan klagen over ernstige hoofdpijn en flauwvallen. Geavanceerde leverwijzigingen kunnen leiden tot impotentie bij mannen. Bij vrouwen worden menstruatiestoornissen waargenomen.

Bij klinisch onderzoek kan een volumevergroting van de lever worden onthuld. In eerste instantie worden er bloedbiologische analyses uitgevoerd om een leverdisfunctie te bevestigen.

Symptomen van wijzigingen in de alvleesklier

In het geval van pancreatitis leiden de alvleesklierenzymen die in de omliggende weefsels worden vrijgegeven tot hun vernietiging en veroorzaken ze een algemene vergiftiging, vergezeld van de volgende symptomen:

• pijn in de linkerflank;
• misselijkheid;
• braken;
• ernstige hartkloppingen;
• daling van de bloeddruk.

Chronische pancreatitis kan zich over een lange periode uitstrekken. In het begin is het orgaan gezwollen en kunnen er kleine bloedingen optreden. Naarmate het vordert, atrofieert het orgaan, wordt het verhard en produceert het minder enzymen. De patiënt kan dan voedsel weigeren, een constante maagzwaarte ervaren en lijden aan constipatie afgewisseld met episodes van diarree.

In de fibrosefase kan het begin asymptomatisch zijn. Later verschijnen er tekenen die vergelijkbaar zijn met pancreatitis. Als de verergering niet wordt aangepakt, kan er een systemische allergisatie optreden en kan de instabiele insulineproductie leiden tot de ontwikkeling van suikerziekte.

De ernst van de aandoeningen wordt geëvalueerd door echografie en biologische analyses. De medicamenteuze behandeling wordt voorgeschreven door de behandelende arts. Het naleven van het dieet, rust en het elimineren van schadelijke factoren zijn de basisprincipes van de therapie voor de alvleesklier en de lever. Ze helpen de pijnlijke aanvallen en het niveau van ontsteking te verminderen.

Veelgestelde vragen