De voordelen van bloedzuigers op het stuitbeen: wat moet je weten?

Hirudotherapie, of therapie met bloedzuigers, is een van de oudste bekende behandelingsmethoden. Het dateert uit de oudheid: Hippocrates sprak er al over in de 5e eeuw v.Chr. Ook vandaag de dag wekt deze techniek interesse vanwege het therapeutisch potentieel bij tal van aandoeningen.

Het principe is eenvoudig: de bloedzuiger hecht zich aan de huid, doorboort lichtjes het oppervlak om zijn speeksel met hirudine, een anticoagulans, in te spuiten. Dit stelt hem in staat om het bloed zonder onderbreking op te zuigen. De aanbrengpunten moeten een protocol volgen dat is vastgesteld door een professional. Zodra de bloedzuiger verzadigd is, valt hij vanzelf af.

Indicaties en contra-indicaties

Zoals bij elke medische methode, mag het aanbrengen van bloedzuigers alleen worden overwogen op aanbeveling van een specialist.

Medische indicaties

De therapie met bloedzuigers wordt in verschillende medische specialismen gebruikt. Het kan voordelig zijn in de volgende gevallen:

• hart- en vaatziekten (ischemische aandoeningen, hypertensie, veneuze stase, hartfalen, atherosclerose);
• spataderen en tromboflebitis;
• anale fissuren, aambeien;
• longaandoeningen (astma, chronische bronchitis);
• spijsverteringsstoornissen (gastritis, zweren, colitis, constipatie);
• gynaecologische aandoeningen (adhesies, bloedingen, ovariumcysten);
• rugklachten (ischias, hernia, artrose, stuitbeenfractuur);
• reuma (artritis, artrose, osteomyelitis);
• dermatologische problemen (eczeem, psoriasis, abcessen);
• KNO-problemen (sinusitis, otitis, Menière-ziekte);
• oogproblemen (glaucoom, keratitis);
• zenuwsymptomen, obesitas, diabetes, enz.

Het kan ook worden voorgeschreven na een operatie om inflammatoire of trombo-embolische complicaties te verminderen.

Contra-indicaties

De contra-indicaties zijn verdeeld in twee categorieën:

Absoluut:

• hemofilie;
• ernstige stollingsstoornissen;
• gevorderde anemie;
• chronische hypotensie;
• kanker;
• allergie voor het speeksel van bloedzuigers.

Relatief:

• zwangerschap (alleen toegestaan in het eerste trimester);
• cachexietoestanden;
• bepaalde slecht gecontroleerde kankers.

Wie kan bloedzuigers aanbrengen?

Het aanbrengen van bloedzuigers moet plaatsvinden in een veilige medische omgeving, bij voorkeur in een zorginstelling. Het wordt uitgevoerd door gecertificeerde therapeuten, verpleegkundigen of artsen die specifieke training hebben ontvangen.

Deze professionals kennen de aanbrengzones, inclusief de meest delicate zoals het stuitbeen, het sacrum of de bekkenorganen. De behandeling begint altijd met een medische evaluatie om contra-indicaties uit te sluiten.

Bepaalde gebieden moeten worden vermeden (buik, nek, oppervlakkige aderen of belangrijke varicose zones), terwijl andere zijn aangepast op basis van klinische indicaties en protocollen.

Hirudotherapie op het stuitbeen en het bekken

In het kader van stuitbeenproblemen, met name na een fractuur, kunnen bloedzuigers worden gebruikt als aanvulling op een revalidatieprotocol dat massages, acupunctuur en fysiotherapie omvat. Deze gecombineerde behandelingen stellen vaak in staat om binnen 1 tot 2 maanden te herstellen. In geval van ontsteking van het stuitbeen wordt deze methode echter meestal vermeden.

Bij aandoeningen van het kleine bekken (adhesies, aambeien, veneuze stase) bevinden de aanbrengpunten zich rond de anus, het perineum, het schaambeen of soms in het levergebied. Het doel is om het overtollige bloed af te voeren, ontstekingen te verminderen en de veneuze circulatie te ontlasten. In geval van traumatische letsels wordt de methode echter niet aanbevolen.

Tot op heden heeft geen enkele serieuze wetenschappelijke studie de formele effectiviteit van het aanbrengen van bloedzuigers op het stuitbeen aangetoond. De behandeling is dus gebaseerd op klinische ervaring en medische traditie.

Kan men zelf bloedzuigers aanbrengen?

Het is mogelijk om de basis van het aanbrengen te leren, maar zelfmedicatie wordt sterk afgeraden. Moeilijke gebieden zoals het stuitbeen of het sacrum vereisen grote precisie en een grondige anatomische kennis.

Alleen een professional kan allergieën voor hirudine opsporen of het hemorragische risico beoordelen. Een verkeerde toepassing kan ernstige complicaties met zich meebrengen, waaronder een anafylactische shock.

Bovendien kan een overmatig of niet gerechtvaardigd gebruik leiden tot een gevaarlijke afname van de bloedstolling. Bloedzuigers moeten alleen worden aangebracht als dit medisch gerechtvaardigd is en altijd onder controle.

Veelgestelde vragen