Erythrocyten in de urine bij kinderen: normen, oorzaken en tekenen

Soms zijn de testresultaten die in de praktijk of in het laboratorium worden verkregen een echte raadsel voor ouders. Hoe begrijpen of de aanwezigheid van erythrocyten in de urine van een kind normaal is of de norm overschrijdt? Door de verwachte waarden te kennen, kunt u de arts waarschuwen voor verontrustende tekenen en, indien nodig, tijdig een behandeling starten.

Hoeveel erythrocyten moeten er in de urine worden gevonden?

De meeste kinderartsen zijn het erover eens dat de urine van een gezond kind geen detecteerbare erythrocyten mag bevatten. In het ergste geval mag hun aantal niet meer dan 2 per microscopisch gezichtsveld zijn. Over het algemeen wordt de evaluatie gedaan door het hele gezichtsveld onder de microscoop te observeren.

Bij pasgeborenen kan de norm oplopen tot 7 erythrocyten per gezichtsveld, wat te verklaren is door de bijzondere samenstelling van het bloed en de fysiologische postnatale doorgang van bepaalde elementen. Het is dus niet nodig om onmiddellijk in paniek te raken als er erythrocyten worden gedetecteerd bij een zuigeling in de eerste weken van het leven.

Hoe komen rode bloedcellen in de urinewegen?

Als het aantal erythrocyten in het bloed hoog is, is het belangrijk om de oorzaken te onderzoeken. Laten we beginnen met te begrijpen hoe deze rode bloedcellen in de urine kunnen komen.

Het urinewegstelsel omvat:

• de nierbekkens;
• de urineleiders;
• de blaas;
• de urethra.

Dankzij deze architectuur wordt het bloed meerdere keren gefilterd voordat het de blaas bereikt. Bloedcellen hebben een grotere diameter dan de poriën van de filtrerende nierstructuren, zodat hun passage in de urine in een gezond lichaam praktisch onmogelijk is. Daarom is de norm voor erythrocyten in de urine zeer laag.

Hieruit kan worden geconcludeerd dat rode bloedcellen de urine van het kind alleen om twee hoofdredenen binnendringen:

• een vermindering van de grootte van de erythrocyten;
• of een toename van de doorlaatbaarheid van de nierfilters.

Aandoeningen en toestanden die afwijkingen veroorzaken

Als de norm voor erythrocyten in de urine wordt overschreden, is een aanvullend onderzoek nodig om de werkelijke oorzaak te bepalen. De oorsprong is niet altijd urogenitaal: ziekten van andere organen kunnen ook de urinetest beïnvloeden.

Verantwoordelijke aandoeningen

De aandoeningen van het urinewegstelsel die hematurie bij kinderen kunnen veroorzaken, omvatten:

• cystitis;
• urethritis;
• nier tuberculose;
• pyelonefritis;
• glomerulonefritis;
• nierstenen;
• urologische tumoren.

Sommige van deze ziekten beïnvloeden de testresultaten direct, maar minder ernstige oorzaken kunnen ook een incidentele afwijking verklaren.

Juiste periode en hygiëne voor de verzameling

De bloedkleur in de urine kan het gevolg zijn van externe besmetting: bijvoorbeeld bij een vrouw die haar urine tijdens de menstruatie verzamelt of bij een patiënt met rectale bloeding. Huidletsels of verwondingen aan de uitwendige geslachtsorganen kunnen ook de resultaten verstoren. De betrouwbaarheid van de test hangt in hoge mate af van de nauwkeurigheid van de verzameling en het naleven van de hygiënevoorschriften.

Het is belangrijk om elke afwijking als een waarschuwingssignaal te beschouwen en de zorg niet uit te stellen, omdat het uitstellen van de diagnose de prognose van bepaalde ziekten kan verergeren.

Algemene aandoeningen die de analyse beïnvloeden

Soms is hematurie secundair aan systemische ziekten zoals osteomyelitis, meningitis of infecties met Escherichia coli; deze aandoeningen leiden tot algemene veranderingen die in de urinetest worden aangetroffen.

Huishoudelijke factoren die de resultaten beïnvloeden

Naast ziekten kan de aanwezigheid van erythrocyten verband houden met:

• een fysieke inspanning of intense stress bij het kind;
• zeer intensieve fysieke activiteiten;
• belangrijke veranderingen in het dieet;
• of een toestand van mentale overbelasting.

Klinische tekenen van ziekten die hematurie veroorzaken

Laten we de belangrijkste symptomen van aandoeningen die het aantal erythrocyten in de urine verhogen doornemen om de oorzaak sneller te herkennen en de juiste behandeling te starten.

Glomerulonefritis

Deze auto-immuunaandoening manifesteert zich door:

• een oedeem, vaak zichtbaar in het gezicht;
• een hoge bloeddruk;
• een vermindering van het urinevolume;
• een algemene vermoeidheid en een gevoel van zwakte;
• hoofdpijn.

Pyelonefritis

Pyelonefritis veroorzaakt een ontsteking van de nierkelken en het nierbekken. Veelvoorkomende symptomen zijn:

• een soms hoge koorts;
• lage rugpijn;
• urinewegproblemen;
• hoofdpijn en asthenie.

Hoe manifesteren andere ontstekingsprocessen zich?

De urinetest kan worden beïnvloed door andere ontstekingsprocessen. Let op de volgende tekenen om een begin van ontsteking bij uw kind te detecteren:

• frequente aandrang om te urineren;
• duidelijke variaties in het urinevolume;
• een milde koorts;
• koortsachtige episodes.

Bij aanwezigheid van dergelijke tekenen, raadpleeg snel de behandelende arts.

Tekenen van niet-inflammatoire urologische aandoeningen

Niet-inflammatoire ziekten van het urogenitale systeem zijn vaak moeilijker te behandelen en kunnen ernstige gevolgen hebben. Let op de volgende tekenen:

• lage buikpijn;
• moeilijkheden om de blaas te legen;
• aanhoudende pijn;
• langdurige vermoeidheid;
• hoofdpijn.

Vroegtijdige zorg door een zorgprofessional vermindert het risico op een ongunstige ontwikkeling.

Veelgestelde vragen