Leukocyten in de urine van het kind: normen, tekenen en te nemen maatregelen

Veel moeders, die van de arts hebben gehoord dat de urine van hun kind leukocyten bevat, raken in paniek en maken zich onmiddellijk zorgen. Ze besteden al hun tijd en aandacht aan de zorg voor de baby. Moet men zich alarmeren bij het ontvangen van dit onderzoek en wat betekent de aanwezigheid van witte bloedcellen in de urine? Wat is er aan de hand als het aantal leukocyten te hoog is bij de zuigeling? Wat moeten de waarden van leukocyten in de urine van een kind zijn?

Een van de vaders van de geneeskunde, Hippocrates, was de eerste arts die de urine van een zieke onderzocht. Hij ontdekte dat de kleur informatie geeft over de gezondheidstoestand, en de tijd heeft zijn intuïtie bevestigd. Urine-analyse is een essentieel en eenvoudig diagnostisch middel voor aandoeningen van de inwendige organen. Het kind krijgt een voorschrift voor dit onderzoek als zijn lichaamstemperatuur stijgt zonder duidelijke oorzaak. Vaak wordt bij kinderen een toename van het aantal leukocyten in de urine vastgesteld. Dit fenomeen wordt leukocyturie genoemd.

Leukocyten zijn bloedcellen. Ze zijn vrij van pigment en worden daarom witte bloedcellen genoemd. De belangrijkste functie van leukocyten is verdediging. Hun reactie betreft zowel externe als interne ziekteverwekkers. Leukocyten dringen de weefsels binnen via de capillaire wanden, zoeken en vernietigen vreemde organismen, en hun grootte neemt toe als de hoeveelheid ziekteverwekkers groot is.

De hoeveelheid leukocyten in de urine van het kind stelt ons in staat de staat van de afweer van zijn lichaam te evalueren: zijn ze actief of verzwakt. Men moet echter in gedachten houden dat het aantal van deze cellen bij het kind voortdurend varieert. Bijvoorbeeld, gymnastiek, een bad of een zware maaltijd verhogen de concentratie leukocyten. Soms is een hoog aantal leukocyten bij het kind het gevolg van het niet naleven van de regels voor het verzamelen van urine.

Echter, de overwegende aanwezigheid van leukocyten in de urine duidt meestal op een infectie van de urinewegen.

Waarden van de analyses

Het aantal leukocyten dat bij het kind wordt gedetecteerd, wordt bepaald door de klinische analyse. De norm, dat wil zeggen de verwachte hoeveelheid leukocyten bij kinderen, verschilt naar geslacht. Bij jongens is dit aantal ongeveer 2 elementen per microscopisch veld, terwijl bij meisjes de concentratie leukocyten doorgaans anderhalf keer hoger is.

Om de betrouwbaarheid van de analyse te verbeteren, wordt de urine nuchter in een steriele container verzameld.

Oorzaken

Het is vastgesteld dat hoge leukocyten in de urine een teken zijn van infectie of ontsteking.

Leukocyturie is kenmerkend voor de volgende aandoeningen:

• urethritis;
• allergische reacties;
• cystitis;
• intertrigineuze erythema;
• oxyurose (enterobiose).

Men kan de aanwezigheid van leukocyten in de urine van een jonge kind vermoeden aan de hand van klinische tekenen die de moeder ertoe aanzetten om te raadplegen. Het verzamelen van urine bij zuigelingen is vaak moeilijk vanwege verstoringen van de ritmes en de onmogelijkheid om de baby uit te leggen hoe hij het monster moet geven. De gegevens kunnen dan vertekend zijn. Men moet de resultaten confronteren met de symptomen die door de moeder zijn waargenomen: deze moeten de laboratoriumgegevens bevestigen of ontkrachten.

Symptomen

Na het vaststellen van een afwijking is het noodzakelijk om de oorzaak ervan te verduidelijken, waarna de arts de juiste behandeling voorschrijft. Meestal wordt een antibioticabehandeling gebruikt. Het doel is om de infectie te elimineren, sepsis te voorkomen en nierbeschadiging te vermijden.

Injecties met antibiotica worden voorgeschreven aan uitgedroogde kinderen, die braken of te jong zijn om tabletten in te nemen. Andere kinderen krijgen orale antibiotica, zoals amoxicilline. Als na twee dagen behandeling geen effect wordt waargenomen, moet de urine-analyse worden herhaald. Over het algemeen duurt de behandeling 7 tot 14 dagen.

Soms is ziekenhuisopname van het kind noodzakelijk.

Bij zuigelingen lijken de symptomen van de ziekte op die bij oudere kinderen. Het verschil is dat de zuigeling zijn klachten niet kan uiten, daarom moet de moeder bijzonder attent zijn op veranderingen in de toestand.

De grote meerderheid van de urineweginfecties manifesteert zich door moeilijkheden bij het plassen of door een verhoogde frequentie, vaak vergezeld van pijn. Tegelijkertijd is er een verandering in de kleur en consistentie van de urine waarneembaar.

Als de ziekte acuut is, stijgt de lichaamstemperatuur van het kind. Bij een bacteriële infectie kan de pathologie zich pauci-symptomatisch ontwikkelen.

In deze situatie is de klinische analyse van de urine een van de weinige middelen om een afwijking te detecteren. Daarom wordt aanbevolen om regelmatig urine- en bloedonderzoeken uit te voeren.

Behandeling

Als een toename van leukocyten bij het kind wordt gevonden en een infectie wordt bevestigd, is de behandeling gebaseerd op medicijnen, voornamelijk antibiotica. Het gebruik van antibiotica bij de zuigeling moet worden vermeden wanneer mogelijk, hoewel er medicijnen zijn die zijn goedgekeurd voor zeer jonge kinderen. De moeder moet de bijsluiter lezen en ervoor zorgen dat het medicijn geschikt is voor de leeftijd van de zuigeling. Na de behandeling stelt een urinecontrole ons in staat de effectiviteit ervan te evalueren en de genezing te bevestigen.

Het zoeken naar de oorspronkelijke oorzaak is de eerste stap. Vervolgens wordt een specifieke behandeling toegepast, vaak met antibiotica, gericht op het elimineren van de infectie, het voorkomen van sepsis en het beschermen van de nieren.

Antibiotica therapie

Injecties met antibiotica zijn voorbehouden aan uitgedroogde kinderen, die braken of te klein zijn voor de orale route. De anderen krijgen antibiotica in tabletvorm, zoals amoxicilline. Als de afwezigheid van effect aanhoudt na twee dagen, moet het urineonderzoek worden herhaald. De behandeling duurt gewoonlijk 7 tot 14 dagen.

Soms is ziekenhuisopname noodzakelijk, afhankelijk van de ernst van de zaak.

Preventie

Weet dat het naleven van hygiënevoorschriften een van de belangrijkste factoren is om urineweginfecties te voorkomen. Men moet zorgen voor dagelijkse vervanging van het linnengoed en de handdoeken van het kind. Bij de toiletgang is het belangrijk om het kind van de schaamstreek naar de billen te wassen en niet andersom.

Dieet

Als het kind al aanvullende voeding krijgt, introduceer dan producten die rijk zijn aan vitamine C en B in zijn dieet. Deze vitamines dragen bij aan het behoud van het immuunsysteem, dat het kind helpt de infectie te bestrijden. Zorg ervoor dat het kind altijd schoon water tot zijn beschikking heeft en houd zijn ontlasting in de gaten om constipatie te voorkomen.

Veelgestelde vragen