Behandeling van verschillende soorten glaucoom

Momenteel staan de verschillende soorten glaucoom op de eerste plaats als oorzaak van visuele handicap en de ontwikkeling van blindheid. Ondanks het brede scala aan behandelingen voor deze ziekte blijft het percentage invaliditeit bij patiënten met glaucoom onveranderd. Kunnen we glaucoom genezen? We zullen proberen deze vraag zo gedetailleerd mogelijk te beantwoorden.

Secundair glaucoom is het gemakkelijkst te behandelen, het is de enige vorm van de ziekte die te genezen is, als de onderliggende ziekte tijdig wordt behandeld, verdwijnt het volledig. Moderne oogartsen hebben drie richtingen ontwikkeld in de behandeling van glaucoom: conservatieve behandeling, chirurgische behandeling en laserbehandeling.

Conservatieve behandeling van glaucoom

De conservatieve behandeling van glaucoom is gebaseerd op drie principes:

• aanwezigheid van een algemene en lokale therapie gericht op het verlagen van de IOP (intraoculaire druk) met behulp van verschillende druppels (intraoculaire hypotensiva);
• voorschrijven van medicijnen die de microcirculatie van het bloed en de trophiciteit van het deel van de oogzenuw binnen de oogkas verbeteren, evenals de membranen van het oog;
• behandeling die de metabolische processen van de oogstructuren stabiliseert en ingrijpt op de dystrofische processen die de ontwikkeling van glaucoom veroorzaken.

Hypotensieve therapie

Bij het voorschrijven van topische middelen die de bloeddruk verlagen (hypotensiva), moeten de volgende overwegingen in acht worden genomen.

1. De IOP na het inbrengen van druppels in de ogen daalt bijna onmiddellijk, het therapeutische effect neemt toe met elke volgende toepassing van het medicijn. Als de behandeling langdurig is, kan het effect van het medicijn afnemen tot het volledig verdwijnt door de aanpassing van het lichaam aan het medicijn.
2. Het komt voor dat het lichaam van de patiënt weerstand biedt tegen het effect van het medicijn en dat het gewoon niet gepast is om het voor te schrijven.
3. Sommige medicijnen kunnen een paradoxaal effect hebben – ze verhogen de intraoculaire druk.
4. In het terminale stadium is het voorschrijven van hypotensieve medicijnen nutteloos.

Daarom is het beter om de keuze van de behandeling aan een ervaren specialist over te laten die alle noodzakelijke onderzoeken zal uitvoeren. Over het algemeen zal de patiënt tijdens de periode van selectie van hypotensieve medicijnen onder toezicht van een arts staan (tot 20 dagen). Daarna is het noodzakelijk om eerst eenmaal per maand en vervolgens eenmaal per kwartaal een oogarts te raadplegen om de voortgang van de situatie te volgen.

Topische hypotensieve middelen

Bij de conservatieve behandeling van glaucoom worden topische hypotensieve middelen in de eerste plaats voorgeschreven:

• cholinomimetica – pilocarpinehydrochloride (1 of 2 % in de vorm van druppels, 2 % in de vorm van zalf of in de vorm van oogfilms) – verantwoordelijk voor het verbeteren van de afvoer van intraoculaire vloeistof, carbacholine – concentratie van oogdruppels van 1 tot 3 %, aleclidine (van 2 tot 5 %);
• cholinesterase-inhibitoren – proserine, tosmilen, phosphacol – deze medicijnen hebben hetzelfde effect als cholinomimetica;
• fetanol (oplossing van 3 of 5%) – aangegeven voor patiënten met glaucoom dat zich ontwikkelt tegen de achtergrond van hypertensie;
• adrénopilocarpine, hydrotartraat van adrenaline, dipivalyl epinefrine – medicijnen die de IOP verlagen door het volume van de vloeistof dat door het ciliaire lichaam wordt geproduceerd te verminderen, ze worden vaker gebruikt voor de behandeling van secundair glaucoom;
• optimol (0,5 %), anapriline (1 %), propranolol (1 %) – medicijnen die de afscheiding van vocht verminderen, zonder de pupil te verwijden.

De concentratie van het medicijn hangt af van de ernst van de ziekte, de gezondheidstoestand van de patiënt, zijn leeftijd en gewicht.

Algemene hypotensieve middelen

Als de effectiviteit van de lokale behandeling laag is, kunnen algemene hypotensieve medicijnen voor een korte periode worden voorgeschreven:

• carboanhydrase-inhibitoren – diacarb, diamox;
• osmotica – glycerol;
• neuroleptica – aminazine.

Verbetering van de bloedcirculatie

Om de bloeddoorstroming van de oogstructuren te verbeteren, is het noodzakelijk om een middel te nemen voor de normalisatie van de cerebrale circulatie, Fezam (Capilar), dat de hemodynamische processen in het oog verbetert en de toestand van het netvlies normaliseert, wat bijdraagt aan de genezing van de ziekte.

Middelen die de metabolische processen verbeteren

De volgende preparaten stimuleren het metabolisme van de oogweefsels: taufon 4%; émoxipine 1%; middelen die de regeneratie van het hoornvlies verbeteren; preparaten die componenten van het dierlijke hoornvlies bevatten; antioxidanten; gecombineerde en monocomponent vitaminepreparaten. De secundaire vorm van de ziekte wordt vaker behandeld met behulp van deze middelen, omdat dit de vorm is die een versnelde regeneratie van het hoornvlies vereist.

Chirurgische en laserbehandeling van de ziekte

De vraag over chirurgische ingreep wordt voor elke patiënt individueel beslist, afhankelijk van de vorm, het type en de ernst van de ziekte, de toestand van de patiënt en zijn anatomische kenmerken. De belangrijkste indicaties voor glaucoomchirurgie zijn als volgt.

1. Voortdurende en chronische verhoging van het niveau van de IOP, die niet door medicijnen wordt gestabiliseerd.
2. Plotselinge verslechtering van de visuele functies.
3. Onstabiel karakter en negatieve dynamiek van de klinische evolutie van de ziekte.
4. De ernstigste diagnose – terminale glaucoom – de behandeling ervan is bijna altijd het verwijderen van het oog.

De methode van chirurgische ingreep die gekozen moet worden om de ziekte te genezen, wordt door een specialist beslist. De meest voorkomende laserbehandelingsmethoden zijn iridoplastiek, trabeculotomie en iridectomie. Meestal worden chirurgische en laserbehandelingsmethoden gebruikt voor de 2e, 3e en laatste stadia van de ziekte.

Volksremedies voor de behandeling van glaucoom

De behandeling met recepten uit de volksgeneeskunde, evenals de conservatieve therapie, is gericht op het verlagen van de IOP en het stabiliseren van de toestand van de oogzenuw. Het gebruik van volksgeneeskunde bij de behandeling van glaucoom moet worden afgestemd met uw arts en onder zijn toezicht worden uitgevoerd, ter aanvulling van de traditionele behandelingsmethoden.

Voordat u met de behandeling begint, is het noodzakelijk om de intraoculaire druk te meten en gedurende de behandeling de voortgang ervan minstens eenmaal per maand te volgen. Voor de bereiding van recepten uit de volksgeneeskunde worden aloë, mumiyo, rauwe aardappelen, rozenbottels, honing, bosbessen en vele andere plantaardige en minerale componenten gebruikt. Het gebruik van volksgeneeskunde is gerechtvaardigd in de eerste en tweede stadia van de ziekte; in het derde stadium is het niet erg effectief.

Bijzonderheden van de behandeling van verschillende vormen van glaucoom

Laten we eens kijken hoe glaucoom te behandelen afhankelijk van het type. Primaire glaucoom wordt behandeld volgens het standaard schema dat hierboven is beschreven; aangeboren, jeugdige en secundaire glaucomen hebben bepaalde therapeutische bijzonderheden.

Aangeboren glaucoom

De belangrijkste behandelingsmethoden voor aangeboren glaucoom zijn chirurgie en laser. De meest voorkomende chirurgische ingreep betreft de hoek van de voorste kamer van het oog, om niet-resorbeerbare foetale weefsels te verwijderen en de afvoer van intraoculaire vloeistof te verbeteren. De chirurgische ingreep wordt onmiddellijk na de diagnose uitgevoerd, ongeacht de leeftijdsgroep van het getroffen kind. Naast chirurgische methoden worden hypotensieve middelen lokaal voorgeschreven in een bepaalde dosis: 1 tot 2 % pilocarpine, 0,25 % optimol, 0,013 % phosphacol, 0,055 % armin. Bovendien is het noodzakelijk om medicijnen met een tonisch en anti-allergisch effect te gebruiken, evenals glycerol of diacarb (waarvan de dosis wordt gekozen op basis van het gewicht en de leeftijd van de jonge patiënt).

Behandeling van adolescenten glaucoom (jeugdige glaucoom)

Medicijnen die de spanning van het spierstelsel van het oog verlichten, worden voorgeschreven. Bij afwezigheid van positieve dynamiek is een chirurgische ingreep noodzakelijk.

Secundair glaucoom

Aangezien secundair glaucoom het resultaat is van een ziekte die de visuele analyzer aantast, is de behandeling in de eerste plaats gericht op het elimineren van de oorzaak die de ontwikkeling van het pathologische proces heeft veroorzaakt. Als de factor die de ontwikkeling van de ziekte heeft veroorzaakt vóór het begin van stadium 3 is geëlimineerd, is een bijna volledige genezing mogelijk. De specifieke therapie gericht op het elimineren van de causale factor moet worden ondersteund door lokale therapie. Chirurgische of laserbehandeling wordt uitgevoerd volgens de algemene indicaties.

Secundair glaucoom dat zich ontwikkelt tegen de achtergrond van een ontstekingsproces (uveïtis of iridocyclitis)

Secundair glaucoom dat zich ontwikkelt tegen de achtergrond van een ontstekingsproces wordt het vaakst gediagnosticeerd in het acute stadium. De eerste stap is de behandeling van de onderliggende ziekte (als het een acute fase betreft), het is noodzakelijk om adrenaline sub-conjunctivaal in te spuiten of toepassingen met deze stof voor te schrijven. Om de pupil te verwijden, wordt een middel met mydriatische werking gebruikt (0,25 % scopolaminebromide), corticosteroïden worden voorgeschreven als lokale behandeling (2,5 % hydrocortison in suspensie, druppels – 0,3 % prednisolon). Als een langdurige behandeling geen positief resultaat oplevert, wordt de vraag naar behandeling met chirurgische of laser methoden gesteld.

Secundair vasculair glaucoom

Net als bij de behandeling van andere secundaire vormen van de ziekte, wordt de onderliggende ziekte eerst behandeld met gerichte therapie. Secundair vasculair glaucoom kan optreden met of zonder de vorming van nieuwe bloedvaten in de iris. Bij afwezigheid van nieuw gevormde microvaten in de iris, krijgt de patiënt middelen met miotische werking voorgeschreven. In aanwezigheid van dergelijke vaten is het noodzakelijk om adrenaline, optimol of clonidine te gebruiken, en corticosteroïden kunnen ook worden voorgeschreven. Als de vasculaire pathologieën niet tijdig worden geëlimineerd, is de ontwikkeling van het derde stadium van de ziekte, zelfs het terminale stadium, mogelijk.

Veelgestelde vragen