Wat te doen bij kortademigheid bij bronchitis?

Wat is het gevaar van dyspneu bij bronchitis en vereist dit symptoom een bijzondere behandeling? Lees ons artikel voor meer informatie.

MedCluster.NL

Minder twijfels.
Meer duidelijkheid.

2 e-mails per maand

Heldere uitleg, praktische tips en een selectie artikelen om je gezondheid in het dagelijks leven beter te begrijpen.

Tijd om ook aan jezelf te denken?

Dyspneu als symptoom

Dyspneu is een acute sensatie van zuurstofgebrek. Patiënten klagen over moeite met ademhalen. Een andere naam voor dyspneu is kortademigheid. Het is een zeer belangrijk symptoom dat gepaard gaat met een aantal ziekten. Lichte dyspneu kan evolueren naar een aanval van verstikking, wat bijzonder gevaarlijk kan zijn voor een jong kind. Tijdens een episode van dyspneu wordt de ademhaling sneller, verandert de inademing en uitademing in diepte en gaat gepaard met piepen. Het piepen bij bronchitis, dat optreedt tijdens de ademhalingsbewegingen, is een belangrijk diagnostisch teken.

Bij ziekten van de bronchiën en de longen is het belangrijkste mechanisme voor de ontwikkeling van dyspneu de vernauwing van de luchtwegen. Bij bronchitis kan de ademhaling moeilijk zijn, zowel in de exacerbatiefase als in de remissiefase.

Types dyspneu:

  • expiratoir (de patiënt heeft moeite met inademen, de uitademing is verlengd);
  • inspiratoir (moeite met inademen);
  • gemengd (inademing en uitademing zijn moeilijk).

De belangrijkste mechanismen voor de ontwikkeling van dyspneu bij bronchitis:

  • ophoping van slijm in de luchtwegen;
  • bronchospasme.

Bovendien kan snelle en oppervlakkige ademhaling worden veroorzaakt door pijn op de borst tijdens het inademen.

Kenmerken van dyspneu afhankelijk van het type bronchitis

Acute bronchitis

Dyspneu gaat zelden gepaard met acute bronchitis. Over het algemeen duidt het optreden van dyspneu op de ontwikkeling van complicaties (longontsteking, pleuritis, enz.) of de chronificatie van het proces. Wanneer bronchitis zich ontwikkelt bij een jong kind, verschijnt dyspneu vrij snel.

Chronische bronchitis

Dyspneu wordt waargenomen bij de meeste patiënten. Het kan periodiek of constant zijn, soms met een gematigde pijn op de borst bij diep ademhalen. Hoe meer exacerbaties van de ziekte er zijn geweest, hoe moeilijker de patiënt kan ademhalen, soms kunnen in dit verband aanvallen van verstikking ontstaan. Ademhalingsstoornissen kunnen optreden na het einde van de exacerbatiefase.

Obstructieve bronchitis

Bij obstructieve bronchitis is de bronchiale buis verstopt door viskeus slijm, wat verklaart waarom dit type ziekte wordt gekenmerkt door ernstige dyspneu. Bovendien zijn de luchtwegen smal en zwelt de bronchiale wand op als gevolg van een ontstekingsreactie en een spasme van de spierlaag. De uitademing is verlengd en gaat gepaard met een piepende ademhaling. Het piepen bij bronchitis kan zelfs van een afstand worden gehoord. Het kenmerkt zich door een toename van dyspneu in de ochtenduren en een afname na hoesten, vergezeld van het uitscheiden van slijm. Bovendien kan dyspneu geleidelijk verergeren met de betrokkenheid van nieuwe delen van de bronchiën en de longen in het pathologische proces. Bij obstructieve bronchitis bij kinderen komt dyspneu vrij vaak voor.

Allergische bronchitis

Allergische bronchitis wordt veroorzaakt door contact met een allergeen. De ernst van de aanvallen kan variëren van lichte dyspneu tot verstikking. De behandeling zal niet effectief zijn als de blootstelling aan het allergeen aanhoudt.

Asthmatische bronchitis

Dyspneu bij asthmatische bronchitis komt vrij vaak voor. Het belangrijkste mechanisme voor de ontwikkeling ervan is bronchospasme. De vernauwing van de luchtwegen leidt tot moeilijkheden bij het uitademen en kan leiden tot verstikking. Het optreden van dyspneu bij dit type bronchitis bij kinderen is gevaarlijk omdat het kan leiden tot de overgang van de ziekte naar bronchiaal astma, wat de noodzaak van verplichte behandeling met zich meebrengt.

Kenmerken van dyspneu bij kinderen

De ontwikkeling van dyspneu bij bronchitis bij kinderen is sneller en frequenter dan bij volwassenen. Dit komt door de relatief smalle bronchiën. Zelfs bij een kleine ophoping van slijm bij een kind kunnen ademhalingsstoornissen optreden. Obstructieve bronchitis is bijzonder waarschijnlijk om dyspneu te veroorzaken. Hoe jonger het kind, hoe gevaarlijker de aanvallen van kortademigheid voor hem zijn, omdat ze ernstige complicaties kunnen veroorzaken.

Waarschuwingssignalen

Bepaalde kenmerken van dyspneu vereisen een spoedbehandeling:

  • de dyspneu verschijnt plotseling en neemt snel toe; ernstige pijn op de borst is hinderlijk;
  • de aanvallen van dyspneu worden frequenter en duren langer;
  • expiratoire aard van de dyspneu, verschijning van verstikking.

Het optreden van plotselinge en ernstige dyspneu kan wijzen op de ontwikkeling van gevaarlijke complicaties van bronchopulmonale ziekten (pneumothorax, pleuritis). Dyspneu kan gepaard gaan met pijn op de borst. Het is noodzakelijk om dit in het ziekenhuis te behandelen. Bij een toename van de frequentie en de duur van de aanvallen van dyspneu bij obstructieve bronchitis is het ook noodzakelijk om zo snel mogelijk een arts te raadplegen.

De aanvallen van verstikking zijn gevaarlijk met het optreden van zuurstofgebrek en vereisen de verplichte voorschrijving van medicijnen. Als uw kind kortademig is, bel dan zo snel mogelijk een arts.

Eerste hulp bij kortademigheid

Wanneer een acute aanval van kortademigheid optreedt, vooral bij een kind, is het noodzakelijk om snel te handelen, omdat dyspneu kan veranderen in verstikking. Snelle behandeling kan complicaties voorkomen.

  1. Bel een ambulance.
  2. Als de aanval allergisch van aard is, elimineer dan het allergeen.
  3. Laat de patiënt zitten of leg hem in een verhoogde ligpositie.
  4. Maak de kleding los die de ademhalingsbewegingen belemmert.
  5. Open een raam om frisse lucht binnen te laten.
  6. Controleer de frequentie en diepte van de ademhaling.
  7. Als de diagnose al is gesteld en de patiënt een door de arts voorgeschreven inhalator heeft, help hem deze te gebruiken.

De arts moet altijd op de hoogte zijn van de volgende punten:

  • de mogelijke oorzaak van de episode van kortademigheid;
  • de duur van de episode;
  • wat de aanval heeft vergezeld (verkleuring van de huid, pijn op de borst, kortdurend bewustzijnsverlies, enz.);
  • de frequentie van de ademhalingsbewegingen tijdens de aanval;
  • welke maatregelen zijn genomen, welke inhalator is gebruikt en in welke dosis;
  • of de exacerbatie van de bronchitis is behandeld, met welke medicijnen.

Als de aanval niet is beëindigd bij aankomst van de ambulance, zijn de acties van de arts als volgt:

  • zuurstoftherapie (een mengsel van lucht met een zuurstofgehalte van 40 tot 60% wordt gebruikt);
  • bij bronchospasme, inhalatie van fenoterol (0,5 ml) met behulp van een vernevelaar of inhalator, indien nodig, een tweede dosis na vijf minuten;
  • in ernstige gevallen is intraveneuze toediening van prednisolon in een dosis van 90-120 mg mogelijk;
  • opname voor diagnose (verplicht als dyspneu gepaard gaat met pijn op de borst) en behandeling.

Behandeling van dyspneu na bronchitis

Het komt voor dat dyspneu aanhoudt terwijl de belangrijkste symptomen van bronchitis al zijn verdwenen. Dyspneu kan verergeren door een gematigde pijn op de borst tijdens het ademhalen. De oorzaak van deze symptomen is het herstelproces van de longen en bronchiën na de ziekte, wat langdurig kan zijn. Het toepassen van eenvoudige aanbevelingen kan de toestand van de patiënt aanzienlijk verlichten en het herstel versnellen.

Algemene aanbevelingen:

  • matige fysieke activiteit, bij afwezigheid van uitgesproken dyspneu en pijn op de borst;
  • uitsluiting van roken, inclusief passief roken;
  • voedzaam dieet, vitaminebehandeling (op doktersvoorschrift);
  • massage en fysiotherapie;
  • behandeling in een sanatorium in gespecialiseerde instellingen.

De behandeling van dyspneu na bronchitis moet plaatsvinden op voorschrift en onder toezicht van een arts, omdat dit symptoom kan wijzen op een ongunstige ontwikkeling van de ziekte. Dyspneu gepaard met pijn op de borst vereist bijzondere aandacht.

Massage

Om de afvoerende functie van de bronchiën te verbeteren, heeft vibratiemassage een goed effect. Tijdens deze procedure worden prikbewegingen op de borst en rug in het longgebied gecombineerd met diepe ademhaling of het uitspreken van klinkers.

Vacuum massage verbetert de bloedcirculatie en de doorlaatbaarheid van de bronchiën aanzienlijk en vermindert ontsteking.

De klassieke massage wordt uitgevoerd in het borstgebied, van de onderrand van de ribbenkast tot de nek. Het is belangrijk om bijzonder voorzichtig te zijn bij het masseren van het gebied waar het hart zich bevindt.

Tijdens de massage is het belangrijk om ervoor te zorgen dat er geen ernstige pijn op de borst of verhoogde dyspneu is. Het doel van de massage is om de bloedcirculatie te verbeteren en stagnatie in de onderste delen van de longen te elimineren.

Fysiotherapie

Na overleg met een fysiotherapeut kan een behandeling worden voorgeschreven:

thermische procedures (moddertherapie, paraffinetherapie, ozokeriettoepassingen, enz.);
impulsstromen (die de doorlaatbaarheid van de bronchiën verbeteren door de spieren van hun wand te ontspannen).

Het belangrijkste doel van fysiotherapeutische procedures is om de bloedcirculatie in de bronchiën en longen te verbeteren en de uitscheiding van slijm te bevorderen.

Luchtionisatie

Inhalatie van geioniseerde lucht leidt tot een significante vermindering van de bronchiale reactiviteit. Dit kan de symptomen van dyspneu en het risico op verstikkingsaanvallen aanzienlijk verminderen. De ademhaling wordt veel gemakkelijker na slechts enkele dagen gebruik van de ionisator. Het is bijzonder belangrijk om de luchtkwaliteit in de kamer van een kind met een longziekte te verbeteren.

Het is belangrijk om te onthouden dat dyspneu slechts een manifestatie is van een bronchiale en longziekte, die een volledige behandeling en medische follow-up vereist.

Dr. Ruben de Vries
Longarts (Pulmonoloog)
ruben.de.vries@medcluster.nl
Neem contact op met de auteur

Ontvang onze volgende selectie artikelen

MedCluster.NL

Begrijp je gezondheid beter.
Maak weloverwogen keuzes.

2 e-mails per maand

Een klacht die je wilt begrijpen, een veelgehoorde opvatting die je wilt toetsen of een vraag voor je huisarts: ontvang onze selectie artikelen voor meer inzicht in je dagelijkse gezondheid.

Veelgestelde vragen

Wat veroorzaakt kortademigheid bij bronchitis?
Bronchitis leidt tot ontsteking en vernauwing van de bronchiën, wat de luchtstroom beperkt en de ademhalingsinspanning verhoogt, wat een gevoel van kortademigheid veroorzaakt.
Wat zijn de andere tekenen die gepaard gaan met kortademigheid bij bronchitis?
Er is vaak een hoest (in het begin droog en daarna productief), slijm, piepende ademhaling, ongemak op de borst en soms vermoeidheid die gepaard gaat met ademhalingsmoeilijkheden.
Hoe weet je of de kortademigheid gerelateerd aan bronchitis zorgwekkend is?
Kortademigheid wordt zorgwekkend als deze optreedt in rust, gepaard gaat met koorts, pijn op de borst, cyanose, of verergert ondanks basisbehandelingen, wat een herbeoordeling door een arts vereist.
Welke behandelingen helpen om kortademigheid te verlichten?
Bronchodilatatoren kunnen de bronchiën ontspannen, ontstekingsremmers kunnen de ademhalingszwelling verminderen en ademhalingstherapie helpt om de luchtwegen vrij te maken en de ventilatie te verbeteren.
Welke eenvoudige maatregelen thuis kunnen kortademigheid verminderen?
Langzaam ademen, een luchtbevochtiger gebruiken om een vochtige atmosfeer te behouden, gehydrateerd blijven, irriterende stoffen (rook, stof) vermijden en voldoende rust nemen kunnen de ademhaling verbeteren.
Wanneer moet je een arts raadplegen voor aanhoudende kortademigheid?
Je moet een arts raadplegen als de kortademigheid langer dan een paar dagen aanhoudt, intens wordt bij lichte inspanning, gepaard gaat met aanhoudende koorts, of als de zuurstofverzadiging abnormaal laag is.
Kan kortademigheid leiden tot langdurige complicaties?
Een bronchitis met terugkerende of ernstige obstructie kan evolueren naar een chronische ziekte zoals COPD, wat leidt tot permanente kortademigheid die specifieke zorg vereist.