Parodontose: behandeling en preventie

Parodontose is een klassieke tandvleesziekte die wordt gekenmerkt door atrofie van de weefsels. Als gevolg van deze verzwakking van de ondersteuning beginnen de tanden los te zitten en kunnen ze vallen. De blootstelling van de zenuwuiteinden veroorzaakt aanhoudende pijn en ondragelijke irritatieve schokken in de kaak. Het initiële stadium duurt lang en blijft vaak onopgemerkt, wat betreft de behandeling van parodontose. Om deze reden worden veel gevallen toevallig ontdekt tijdens een bezoek aan de tandarts.

Types van parodontose

Afhankelijk van de mate van evolutie, wordt parodontose verdeeld in vijf opeenvolgende stadia. Ze verschillen in het niveau van atrofie van het tandvleesweefsel en de verzwakking van het kaakbot.

Afhankelijk van de omvang van de atrofie, onderscheiden we:

• lokale parodontose;
• gegeneraliseerde parodontose.

Lokale parodontose is een milde vorm van de ziekte, die slechts enkele tanden in dezelfde kaakboog aantast. Het kan stabiel blijven. Echter, bij gebrek aan een goede hygiëne en opvolging, evolueert het snel naar een gegeneraliseerde vorm en leidt het tot complicaties.

Er wordt ook onderscheid gemaakt, afhankelijk van de duur en de manier van optreden:

• chronische gingivale atrofie;
• acute vorm met snelle manifestaties.

Echter, de lijst van manifeste symptomen is zeer beperkt. Het is daarom bijna onmogelijk om het in een vroeg stadium te detecteren zonder gespecialiseerde onderzoeken.

Oorzaken van parodontose

Een stoornis in de bloedcirculatie leidt bijna altijd tot de ontwikkeling van parodontose. Tandartsen hebben ook de volgende oorzaken geïdentificeerd:

• stoornissen in de endocriene processen;
• pathologieën van de tandheelkundige occlusie;
• mechanische trauma’s van de kaak en het tandvleesweefsel;
• aandoeningen van de zenuwuiteinden;
• infecties van de spijsverteringsorganen;
• tekort aan mineralen en vitamines.

Infecties en bacteriën vergezellen de evolutie van de ziekte, maar zijn over het algemeen niet de initiële oorzaak.

Symptomatologie

Wanneer de symptomen bekend zijn, is de behandeling sneller. In de verschillende stadia van parodontose manifesteren de tekenen zich anders. Zo:

1. In het initiële stadium is het absoluut onmogelijk om parodontose te detecteren, zelfs niet tijdens een professionele controle. Een röntgenfoto zal ook geen informatie opleveren. Toch kan er een lichte loslating van de tandhalzen aanwezig zijn.
2. In het eerste stadium trekken de tandvleesen zich terug. De gevoeligheid van de tanden neemt toe en een kleine vernietiging van het botweefsel is duidelijk zichtbaar op de röntgenfoto.
3. De tweede fase wordt gekenmerkt door een merkbaar ongemak door de tandgevoeligheid. De tandhalzen zijn sterk blootgesteld. Er is een vervorming van de tandboog waar de tanden zijn geïmplanteerd.
4. In het derde stadium worden de tanden zeer mobiel en zijn de wortels duidelijk zichtbaar onder het tandvlees.
5. Het laatste stadium wordt gekenmerkt door een aanzienlijke blootstelling van de tandwortels. In dit stadium kan een gedwongen extractie van de tanden noodzakelijk zijn.

Ongeacht het stadium, manifesteert de ziekte zich meestal door bloedingen en periodieke pijn in de parodontal pockets.

Soortgelijke aandoeningen

Meestal kan parodontose worden verward met gingivitis. De symptomatologie is zeer vergelijkbaar en lijkt ook op die van parodontitis.

Gingivitis manifesteert zich door een pathologische uitstraling van het tandvlees en kan leiden tot aanzienlijke bloedingen, zonder het botweefsel aan te tasten.

In het geval van parodontitis kan het bot ook intact blijven en de tanden onbeweeglijk. Parodontitis is het gevolg van een infectie van het tandvlees en, naast de tekenen van parodontose, wordt vaak de vorming van pus binnen het tandvlees waargenomen. De behandelingsmethoden voor parodontose en parodontitis vertonen overeenkomsten.

Behandeling van de ziekte

Helaas zijn er nog geen echt effectieve methoden ontwikkeld om parodontose volledig te genezen. Het is onmogelijk om het volledig uit te roeien. Tandartsen kunnen alleen de oorzaken elimineren, de symptomen behandelen en de voortgang van de ziekte vertragen.

De medicamenteuze behandeling is weinig effectief. Meestal worden vitamine-mineraalcomplexen voorgeschreven aan patiënten. Tandvleeszalf is alleen nuttig in de vroege stadia en ter preventie. Dus, hoe parodontose te behandelen?

Er zijn bepaalde methoden die de symptomatologie effectief verlichten en de patiënt in staat stellen een normaal leven te leiden zonder mondongemakken.

Procedures

De meest voorkomende methoden om parodontose te behandelen zijn:

• mechanische tandvleesmassage met behulp van een apparaat;
• behandelingen met dynamische stromen;
• gebruik van natriumgluconaat tijdens elektroforese;
• zelfmassage van het tandvlees.

Deze procedures zijn voornamelijk gericht op het normaliseren van de bloed- en zuurstoftoevoer naar de weefsels. Ze herstellen de lokale stofwisseling en bevorderen de cellulaire regeneratie.

Het gebruik van kunststof orthopedische spalken is alleen toegestaan in geval van sterke tandmobiliteit om volledig verlies van tanden te voorkomen.

Dieet en hygiëne

Bij parodontose is het raadzaam om de consumptie van bepaalde voedingsmiddelen te beperken, vooral die rijk aan suikers. Het is beter om citrusvruchten en zeevruchten op te nemen in de voeding, die rijk zijn aan vitamines en mineralen die nodig zijn voor de botreconstructie.

Peulvruchten dragen ook bij aan het herstel van het mondslijmvlies en bevorderen op natuurlijke wijze de regeneratie van weefsels.

Het is bovendien belangrijk om de hygiënevoorschriften na te leven, of men nu een medicamenteuze behandeling of volksremedies volgt. De uitzondering betreft chirurgische ingrepen. In geval van tandgevoeligheid of tandvleesbloedingen moet een geschikte tandpasta worden gekozen.

Chirurgie

Het belangrijkste doel van een chirurgische ingreep voor parodontose is het inbrengen van speciale cellulaire culturen onder het tandvlees, in het alveolaire bot, die worden getransplanteerd naar de beschadigde botgebieden en de synthese van botweefsel stimuleren.

Bij succes maakt de procedure het mogelijk om de parodontal pockets te herstellen en de botverbinding van de tanden met de kaak te versterken.

Er worden voornamelijk de volgende soorten cellulaire culturen geïmplanteerd:

• stamcellen;
• collageenproducerende fibroblasten;
• eiwitstructuren.

De transplantatie van deze culturen is een van de duurste ingrepen voor deze ziekte, maar de slagingspercentages zijn relatief hoog.

Het gebruik van laserchirurgie is vrij gebruikelijk geworden. De behandeling van parodontose met laser wordt beschouwd als een veiligere methode voor de implantatie van cellulaire culturen.

Thuisbehandeling

Veel mensen vragen zich af of het mogelijk is om parodontose zelf te genezen. Zelfbehandeling wordt niet aanbevolen. Een medische consultatie is noodzakelijk. De behandelende arts zal zalven en gels voorschrijven voor thuisgebruik. Onder deze producten zijn:

• de anti-parodontose zalf Troxévazine;
• het antisepticum Elugel;
• de heparinezalf om de bloedcirculatie te normaliseren;
• Solcoseryl – een effectief anti-parodontose middel.

De meeste van deze producten zijn over het algemeen veilig, maar de dosering en de wijze van toepassing moeten door de behandelende arts voor elk specifiek geval worden verduidelijkt.

Volksremedies

Bewezen recepten op basis van natuurlijke stoffen hebben ook een positief effect bij de behandeling van parodontose. Traditionele genezers beschouwen de volgende bereidingen als een van de meest effectieve:

1. Knoflooktinctuur. Om het voor te bereiden, hak de knoflook fijn en giet het met een kleine hoeveelheid kokend water. Na filtratie kan de oplossing twee keer per dag worden gebruikt om de mond te spoelen.
2. Voor dagelijkse mondspoelingen is een infusie van calendula geschikt: kook een halve liter water met twee eetlepels gedroogde plant, laat een half uur trekken. Deze infusie kan tot tien keer per dag worden gebruikt.
3. Het wordt ook aanbevolen om over te schakelen naar een bijna exclusieve consumptie van groene thee.

De eenvoudigste maar vrij effectieve methode voor thuisbehandeling is het wrijven van knoflook op het tandvlees. Dit kost niet veel tijd of middelen.

Honing en propolis

De therapeutische eigenschappen van deze natuurlijke producten zijn algemeen bekend. Tandpasta’s die propolis bevatten, behoren tot de meest effectieve. Er zijn ook methoden voor gebruik in pure vorm, die snellere resultaten opleveren.

Hiervoor moet verse propolis tot een band worden gerold en ’s nachts op het tandvlees worden aangebracht. Een positief effect is voelbaar na ongeveer tien dagen. Het is absoluut noodzakelijk om de propolis niet door te slikken.

Honing kan op zijn beurt elke nacht op het tandvlees worden gewreven. Om de effectiviteit te verhogen, kan gelijke delen kaneelpoeder worden toegevoegd. In de ochtend moet de mond grondig worden gespoeld.

Preventie van parodontose

Het is beter om parodontose te voorkomen dan om daarna dure behandelingen te ondergaan. De preventieregels zijn algemeen en omvatten de volgende maatregelen:

• dagelijkse mondhygiëne;
• gezonde voeding;
• lichamelijke activiteit;
• versterking van het immuunsysteem.

Aangezien het grootste deel van de ziekte nog onvoldoende begrepen is, is de enige manier om het tegen te gaan, goed voor de algehele gezondheid te zorgen.

Veelgestelde vragen