Melktanden: schema van uitval, risico's van abnormale ontwikkeling

In de loop van zijn leven groeien de tanden van een persoon maar twee keer. Deze twee keer zijn echter voldoende om een zekere ongemak te veroorzaken en de gezondheid van de persoon in gevaar te brengen. Dit is vooral waar bij kinderen, wanneer het proces van het verliezen van de melktanden begint.

Waarom veranderen tanden?

Het is een natuurlijk proces dat begint rond de leeftijd van 6-7 jaar en in sommige gevallen doorgaat tot 13-14 jaar. De reden voor deze verandering is heel eenvoudig: het lichaam groeit, en met hem de kaak. Vanaf 6 maanden zijn de tanden die zijn doorgekomen niet meer groot en sterk genoeg om normaal te functioneren.

Het wortelsysteem van de eerste menselijke tanden lost vrij snel op, wat leidt tot de vorming van nieuwe, grotere wortels. Deze wortels geven aanleiding tot grotere tanden. Over het algemeen veroorzaakt het verlies van melktanden de groei van nieuwe tanden. Dit sluit echter andere oorzaken niet uit.

Wanneer vallen melktanden uit bij kinderen? Dit proces vindt niet onmiddellijk plaats in het lichaam van het kind, maar strekt zich over een lange periode uit. Ze worden dus een voor een vervangen. In de gebruikelijke gevallen begint het proces met de snijtanden, maar als om bepaalde redenen een andere tand eerder is gevallen, kan de groei van een blijvende tand op die plaats ook sneller worden veroorzaakt dan die van de snijtanden.

Volgens welk schema vallen tanden uit?

Het is onmogelijk om precies te voorspellen welke tanden als eerste zullen uitvallen en welke later. Maar in de meeste gevallen begint het verlies met de onderkaak en gaat dan naar de bovenkaak. Tandartsen noteren de volgende volgorde van het uitvallen van melktanden bij kinderen:

• de eerste zijn de voortanden in de onderkant;
• dan de voortanden van de bovenkant;
• vervolgens betreft het proces de zijtanden van de onderkaak;
• dan beginnen de tanden van de bovenrij uit te vallen.

Als we de professionele termen gebruiken, vallen ze in de volgende volgorde uit:

1. Snijtanden.
2. Eerste kiezen.
3. Hoektanden.
4. Tweede kiezen.

Een andere eigenschap van het wisselen van tanden is de doorbraak van de premolaren. Dit zijn tanden die er eerder niet waren, omdat ze geen deel uitmaken van de primaire tanden. Ze groeien vanaf het begin als blijvende tanden. Veel specialisten denken dat het precies met hun doorbraak begint dat het verlies van tanden begint.

Deze omstandigheid hangt ook samen met het feit dat de kaak van de zuigeling nog te klein is om een volledige set blijvende tanden te huisvesten.

Zelfs na een grondige studie van de groeitoestand kan geen enkele specialist precies het moment van het wisselen van tanden bepalen, om nog maar te zwijgen van het moment voor elk van hen. Alles hangt af van de individuele kenmerken van de ontwikkeling van het kind.

Geschatte termijnen voor het vervangen van tanden

Als het exacte moment van het verschijnen van de blijvende tanden onmogelijk te bepalen is, blijven de geschatte termijnen van hun groei onveranderd. Tandartsen hebben een speciale tabel voor dit proces ontwikkeld. Het schema van het uitvallen van melktanden bij kinderen is als volgt:

• de eerste kiezen verschijnen tussen 6 en 7 jaar;
• het centrale paar snijtanden wordt vervangen door blijvende tanden tussen 6 en 8 jaar;
• de tweede serie snijtanden wordt vervangen wanneer het kind tussen de 7 en 9 jaar is;
• de premolaren verschijnen wanneer het kind tussen de 10 en 12 jaar is;
• de hoektanden groeien langer, tussen 8-9 en 12-13 jaar;
• de tweede rij kiezen groeit tussen 11 en 13 jaar.

In de langste gevallen worden alle tanden vervangen door blijvende tanden op de leeftijd van 14 jaar. Een vertraging van 1 of 2 jaar is geen ernstig probleem. Ouders moeten zich zorgen maken als het vervangen van de tanden te vroeg is voltooid. Dus als op de leeftijd van 8-9 jaar alle tanden zijn vervangen door blijvende tanden, kan dit een teken zijn van een genetische pathologie.

Bij het begin van het verlies van melktanden beïnvloeden de volgende factoren ook hun tijdige groei:

• genetische kenmerken;
• geslacht;
• omstandigheden van borstvoeding;
• de toxicose van de zwangere vrouw tijdens de zwangerschap;
• de aanwezigheid van infecties.

Een vertraging in de vervangingsperiode kan wijzen op de aanwezigheid van infecties in het menselijk lichaam, evenals op afwijkingen in zijn endocriene systeem. Men moet zich herinneren dat een kind een ontwikkelend organisme is en dat het verlies van tanden een integraal onderdeel is van het ontwikkelingsproces.

Voorspellende tekenen van het proces

De vervangingsperiode gaat vooraf aan bepaalde omstandigheden. Deze maken het mogelijk om te voorspellen wanneer de melktanden zullen uitvallen. De meest voor de hand liggende tekenen zijn als volgt.

Verhoogde ruimte tussen elk van hen

Dit komt door de toename van de grootte van de kaak. Bovendien zijn de blijvende tanden veel groter, dus ze hebben veel meer ruimte nodig.

De hals van de melktanden opent

Vanwege de resorptie van de wortels van de primaire tanden en de doorbraak van de blijvende tanden, openen de halse een zekere mate.

Tanddoorbraak

In sommige situaties groeien de blijvende tanden naast de melktanden, zelfs als deze nog niet zijn uitgevallen.

Bij het vervangen van melktanden door blijvende tanden kunnen ook bepaalde problemen optreden:

• parallelle groei;
• pijn en zwellingen;
• afwezigheid van groei van de blijvende tanden;
• kromming.

De meeste van deze problemen verdwijnen na verloop van tijd, maar in uitzonderlijke gevallen kunnen ze een teken zijn van complicaties die de tussenkomst van specialisten vereisen.

Complicaties bij het wisselen van tanden

Zoals we al eerder hebben vermeld, kunnen sommige kinderen tijdens het wisselen van tanden gelijktijdig blijvende tanden doorbreken. In het dagelijks leven staat deze pathologie bekend als “haai-tanden”. Dit komt door de langzame val van de melktanden of de snelle groei van de blijvende tanden. Het betreft meestal een extra hoektand.

Over het algemeen neemt de tand die parallel groeit de plaats in van de primaire tand na verloop van tijd. Wanneer de tand lange tijd niet uitvalt, is het nodig om deze te extraheren. Het is beter om dit bij de tandarts te doen om niet per ongeluk een blijvende tand te extraheren.

In sommige gevallen gaat het verlies van de primaire tand gepaard met zwelling en intense pijn. Een hematoom verschijnt op de plaats waar de tand is gevallen, dat na verloop van tijd met vloeistof kan worden gevuld. In dit geval moet men het kind antiseptische pijnstillers geven.

Specialisten onderscheiden twee hoofdredenen waarom de blijvende tand niet op de plaats van de gevallen primaire tand groeit:

• retentie – wanneer deze aanwezig is, maar onderontwikkeld of misvormd;
• edentie – wanneer deze volledig afwezig is.

Retentie wordt gekenmerkt door het feit dat de tand gedeeltelijk of volledig kan groeien, maar grotendeels in het tandvlees blijft. In het geval van edentie is deze volledig afwezig als gevolg van de vernietiging van het wortelsysteem. In beide gevallen is het nodig om een orthodontist te raadplegen.

Genetische afwijkingen en andere pathologieën zijn zeer zelden de oorzaak van een malocclusie. Meestal vervormen de tanden als gevolg van de slechte gewoonten van het kind tijdens zijn groei en de activiteit van zijn tong. Tandbederf kan ook een malocclusie veroorzaken. In dit geval moet het kind worden afgeleerd van deze slechte gewoonten.

Als de vervorming het gevolg is van een abnormale ontwikkeling van de kaak, is het nodig om deze te corrigeren met speciale middelen. Het corrigeren van de occlusie is een langdurig proces dat geduld van het kind vereist.

Over het algemeen vindt de vervanging plaats over een vrij lange periode. Om deze reden zijn verschillende soorten complicaties mogelijk, afhankelijk van zowel de genetica, infecties als mechanische invloeden tijdens deze periode. Om ze te voorkomen, is het noodzakelijk om een specialist te raadplegen en het kind zoveel mogelijk te disciplineren.

Vroegtijdig verlies van melktanden is ook niet wenselijk. Een tand die voor de leeftijd van 6 jaar uitvalt, wordt als vroegtijdig beschouwd. In dit geval is er een vervorming van de tanden als gevolg van de vrijgave van ruimte in de gebit. Om deze consequentie te voorkomen, worden protheses gebruikt die tijdelijk de ontbrekende tand vervangen, wat zorgt voor een goede ontwikkeling van de tanden en de kaak.

In alle gevallen vereist het wisselproces veel aandacht van de ouders. Het wordt aanbevolen om regelmatig een tandarts te raadplegen, ongeveer elke zes maanden, zodat het hele proces door een specialist wordt gevolgd.

Veelgestelde vragen