Tekenen en bijzonderheden van de tanddoorbraak bij kinderen

De doorbraak van tanden bij kinderen is een gebeurtenis waar ouders naar uitkijken. Het is een belangrijke stap in de groei van de baby. Elk kind ervaart dit proces anders. Soms komen de tanden door zonder pijn, bijna onzichtbaar. Meestal gaat deze gebeurtenis gepaard met onaangename symptomen.

Symptomen die gepaard gaan met de tanddoorbraak

De intensiteit van de symptomen en de verandering in de stemming van het kind hangen af van zijn gezondheid. Elk lichaam reageert anders op de tanddoorbraak. Het kind is uniek, dus het is onmogelijk om zeker te zijn dat de doorbraak van de melktanden zal verlopen zoals bij andere kinderen, zelfs als ze familie zijn.

De belangrijkste symptomen worden door medische bronnen opgesomd:

1. Zwelling van het tandvlees. Op de plek waar de tand door moet komen, is er zichtbare of voelbare zwelling.
2. Vorming van een kleine blauwe plek. Waar de tand moet komen, begint bloed zich op te hopen. Hoe dichter de doorbraak is, hoe blauwer de vlek wordt.
3. Abces op het tandvlees. Dit gebeurt bij een mondinfectie. Het abces verdwijnt meestal vanzelf. Bij koorts moet een arts worden geraadpleegd.
4. Verhoogde speekselproductie. Dit fenomeen gaat gepaard met de doorbraak van verschillende tanden: hoektanden, snijtanden, kiezen.
5. Constante drang om te bijten. De baby voelt verlichting door de jeuk van het tandvlees te verzachten. Hij bijt op voorwerpen, steekt zijn vingers in zijn mond, wat de spanning door de interne zwelling van het tandvlees verlicht.
6. Verminderde eetlust. Het kind kan zijn smaak veranderen of weigeren te eten, vanwege de pijn op de plek waar de tand door moet komen.

Tijdens deze periode worden baby’s prikkelbaar, gespannen en humeurig. Ouders zoeken naar de oorzaak van deze stemmingsveranderingen. Het is vooral de reactie op de pijn in de mond. De snijtanden drukken op het tandvlees, wat een branderigheid veroorzaakt.

De overmatige speekselproductie veroorzaakt irritaties rond de mond en huiduitslag door de constante vochtigheid. De slaap is verstoord. Het kind rust niet genoeg, wat leidt tot onrust en nervositeit.

Hoesten en melktanden

Ouders associëren vaak hoesten tijdens de tanddoorbraak met het begin van een verkoudheid. Ze beginnen naar medicijnen te zoeken. In werkelijkheid wordt het hoesten verklaard door de activatie van de speekselklieren. Het lichaam van het kind is een onderling verbonden systeem dat zich ontwikkelt volgens zijn eigen wetten. Wanneer de snijtanden en hoektanden doorkomen, bereidt het lichaam zich voor. Maar het kind beheerst nog niet al zijn functies, zoals het slikken van speeksel.

Deze reflex, onopgemerkt bij volwassenen, is ingewikkeld bij de baby. Het overtollige speeksel komt uit de mond of hoopt zich op in de keel, wat vooral hinderlijk is in liggende positie. Het kind hoest om zijn luchtwegen vrij te maken en dit overtollige speeksel af te voeren. Soms gaat het hoesten gepaard met een loopneus, ook veroorzaakt door de speekselproductie. Het slijm dat door de klieren wordt geproduceerd, stijgt op naar de neus en het middenoor, wat een loopneus veroorzaakt.

Diarree en melktanden

Diarree is vaak een symptoom van voedselvergiftiging. Maar een andere veelvoorkomende oorzaak bij zuigelingen is de tanddoorbraak. Meer specifiek is het niet de doorbraak zelf, maar de toename van de speekselproductie. De maag van de baby is nog niet klaar om zo’n hoeveelheid speeksel te verwerken. Hij reageert pijnlijk op de mix van slijm-voedsel. Het overtollige vocht verandert de ontlasting. Het speeksel maakt de ontlasting dunner, en de bacteriën in het speeksel verstoren de spijsvertering. De stress die het lichaam ondergaat, verstoort ook het spijsverteringssysteem.

Het kind kan niet alleen last hebben van diarree, maar ook van constipatie. Ouders moeten begrijpen dat diarree in deze context normaal is. Het moet niet worden gestopt. Het lichaam zal zelf herstellen. Diarree gerelateerd aan de tanddoorbraak verdwijnt met een aangepaste voeding en goede zorg.

Het is belangrijk voor jonge ouders om te weten hoe ze de pijn kunnen verlichten en wanneer ze een kinderarts of specialist moeten raadplegen.

Gevaren symptomen:

• diarree die langer dan 3 dagen aanhoudt;
• zwarte of groene ontlasting;
• aanwezigheid van bloed in de ontlasting;
• frequente ontlasting;
• toename van het volume van de ontlasting gedurende de dag.

Deze afwijkingen mogen niet worden genegeerd. Ze kunnen leiden tot ziekten, complicaties en ernstige aandoeningen.

Braken en melktanden

Een zeldzaam fenomeen tijdens de doorbraak van de hoektanden is de braakreflex. Dit wordt veroorzaakt door een overmatige ophoping van vloeistof in de maag. Braken in combinatie met diarree of koorts betekent niet dat de tand dichtbij is. Deze symptomen wijzen vaak op een virale infectie bij de baby. Hier zijn de belangrijkste betrokken virussen:

• rotavirus;
• astrovirus;
• calicivirus;
• norovirus.

Deze virussen worden vaak samengevoegd onder de term virale gastro-enteritis (maaggriep). Ze beïnvloeden het lichaam van het kind ernstig, veroorzaken ernstige spijsverteringsschade, vertragen de normale groei. Braken tijdens de tanddoorbraak moet aanleiding geven tot een bezoek aan de arts.

Volgorde en tijdsbestek van doorbraak

Artsen hebben de volgorde van de doorbraak van tanden bestudeerd, wat helpt om hun uitkomst te voorspellen. Hier is een tabel die het type tand en de gemiddelde doorbraaktijd aangeeft.

Deze gegevens zijn bij benadering. Het hangt allemaal af van het kind, zijn omgeving, zijn voeding, zijn ritme, het klimaat en vele andere factoren. Alles wat het groeiende lichaam omringt, beïnvloedt dit proces. Men moet zich zorgen maken als de tanden te laat doorkomen. Op één jaar is een baby zonder enige tand een abnormaal geval. Een specialist kan de oorzaak bepalen en helpen de situatie te regulariseren.

De volgorde kan variëren. Een tand kan net na een andere doorbreken. Ouders kunnen de indruk hebben dat dit gelijktijdig gebeurt. Men kan deze volgorde niet beïnvloeden. De natuur beslist zelf hoe en wanneer dit gebeurt. Ouders moeten zich voorbereiden en hun kind begeleiden zodat deze periode gemakkelijker, rustiger, zonder pijn of huilen verloopt.

Hulp voor de baby

Het doel is om dit proces te vergemakkelijken. Medicijnen verlichten de pijn en verminderen de speekselproductie. Ze zijn onderverdeeld in verschillende categorieën. De belangrijkste types verminderen de pijn:

• gels;
• druppels;
<li/crèmes;
• zetpillen.

Een andere categorie omvat homeopathische middelen. Ze verlichten de pijn door gebruik te maken van extracten van geneeskrachtige planten. Homeopathie kan synthetische medicijnen vervangen. Het gebruik ervan moet voorzichtig zijn. Artsen kiezen behandelingen die allergieën vermijden.

Een ander veelvoorkomend product is de zetpil. Bijvoorbeeld, Viburcol, zeer gewaardeerd voor de tanddoorbraak, is gemaakt van natuurlijke ingrediënten. Het helpt om toxines te verwijderen, de pijn te verlichten, spasmen te verminderen en de temperatuur te reguleren.

Gels zijn handig aan te brengen op het tandvlees. Ze dringen door tot aan de wortels, verminderen de zwelling en ontsteking. Hun werking omvat:

• pijnverlichting;
• vermindering van ontsteking;
• vermindering van jeuk;
• versnelling van de genezing van beschadigd weefsel;
• desinfectie van de mond;
• verzachting van roodheid.

Over het algemeen versterken deze producten het tandvlees. Kinderartsen en apothekers adviseren geschikte formuleringen. Ze kunnen ook andere producten aanbevelen, zoals bijtringen of massagers.

Veelgestelde vragen