Behandeling van mannelijke onvruchtbaarheid: oorzaken, methoden en resultaten

De behandeling van mannelijke onvruchtbaarheid is gebaseerd op twee hoofdbenaderingen: empirisch en pathogeen. Voordat met een behandeling wordt begonnen, wordt er een grondige diagnose gesteld om de oorzaken te evalueren en een prognose op te stellen. Het is essentieel om ongepaste behandelingen te vermijden, die de kans op succes kunnen compromitteren. Als de man een stabiele partner heeft, moet ook de vrouwelijke vruchtbaarheid worden geëvalueerd.

Empirische benadering

In sommige gevallen heeft mannelijke onvruchtbaarheid geen invloed op de algemene gezondheid. Wanneer een infectie de oorzaak is, is het vaak voldoende om deze te elimineren om de vruchtbaarheid te herstellen. Factoren zoals tabak, alcohol, stress of gebrek aan rust kunnen de reproductieve functie verstoren.

Met de empirische benadering wordt een gezonde zaadcel geïsoleerd voor in-vitrofertilisatie (IVF). Dit garandeert de genetische kwaliteit van het toekomstige embryo. Een gezonde levensstijl en regelmatige seksuele contacten helpen de spermaproductie te optimaliseren.

Pathogene benadering

Deze behandeling is gebaseerd op het identificeren van de specifieke oorzaken van onvruchtbaarheid en hun correctie. In sommige gevallen maakt het een natuurlijke conceptie mogelijk. Er kunnen veel oorzaken in het spel zijn: een onevenwichtige voeding, stress, strakke onderkleding, infecties, enz. De behandeling is altijd gepersonaliseerd. De te volgen aanbevelingen zijn onder andere:

• seksuele contacten om de 3 dagen,
• volledige stopzetting van alcohol en vermindering van tabak,
• vermindering van chronische stress,
• dragen van losse katoenen onderkleding,
• intense fysieke inspanning en gewichtsschommelingen vermijden.

Therapeutische methoden

1. Antibacteriële behandeling: geschikt voor urineweginfecties of genitale infecties (prostaat, urethra, teelballen), met gerichte analyses.
2. Chirurgie: gebruikt in geval van varicocèle. Het is vaak minimaal invasief en vereist een korte opname.
3. Hormoonbehandeling: nuttig bij hormonale onevenwichtigheden, zelden is permanente vervanging nodig.
4. Omgevingsfactoren: vervuiling, chemicaliën, alcohol, drugs of medicijnen kunnen de vruchtbaarheid beïnvloeden.
5. Voeding: vermijd bewerkte producten, rijk aan vetten, conserveermiddelen of suikers.
6. Medicijnen: steroïden, behandelingen voor erectie of antibiotica kunnen de vruchtbaarheid schaden.
7. Chronische intoxicatie: gerelateerd aan onbehandelde onderliggende ziekten.

Fundamentele principes

1. Analyseer de vruchtbaarheid van beide partners.
2. Raadpleeg een uroloog bij de eerste tekenen van onvruchtbaarheid.
3. Pas de behandeling aan op basis van de diagnose en de vruchtbaarheid van de partner.

Moderne behandelingen zorgen voor een positief resultaat bij 70% van de koppels. Aanvullende methoden worden ook gebruikt:

• reconstructieve chirurgie van de zaadleiders,
• behandeling van infecties met antibiotica (afhankelijk van de gevallen),
• behandeling van erectiestoornissen,
• hormonale regulatie met medicijnen,
• fysiotherapie (laser, elektroforese, fonoforese),
• gebruik van ART indien nodig.

Medicinale behandeling

De meest voorkomende hormonale behandelingen zijn:

• hCG (choriongonadotrofine) in injecties (3 keer per week) om de testisfunctie te stimuleren,
• Natuurlijke LH-hormoon of bacterieel (in ontwikkeling),
• FSH om de spermatogenese te verbeteren na herstel van de testisfunctie.

Clomifeen, hoewel voorgeschreven aan vrouwen, wordt ook gebruikt bij mannen om de productie van LH en FSH te stimuleren. Het verhoogt het testosteronniveau, maar heeft geen direct effect op de bevruchting.

Een oudere protocol is gebaseerd op het nemen van testosteron: eerst door de natuurlijke hormonen te blokkeren, en vervolgens massaal te stimuleren. Ondanks de opkomst van moderne technieken blijft deze methode effectief.

Voedingssupplementen (vitamines, zink, mineralen) geven goede resultaten in afwezigheid van infectie. Ze zijn niet-invasief, zonder bijwerkingen en betaalbaar.

In sommige gevallen wordt het sperma uit de blaas gehaald (na alkalinisatie van de omgeving). Het wordt vervolgens gezuiverd en voorbereid voor IVF. Twee methoden worden gebruikt:

1. Selectie van de beste zaadcellen: alleen de meest mobiele worden verzameld voor IVF.
2. Herhaalde wassen: eliminatie van defecte cellen of antilichamen door middel van centrifugatie.

In geval van anti-zaadcellen antilichamen wordt een behandeling met cortison aanbevolen.

Natuurlijke geneeskunde

Natuurlijke remedies worden vaak aanvullend gebruikt. Ze zijn veilig en goed verdragen:

• infusies van weegbreezaden om de vruchtbaarheid te stimuleren,
• infusies van rozenblaadjes om vitamine E in balans te brengen,
• mengsel van 0,3 g momie met groentesap, op een lege maag voor de maaltijden.

Andere gebruikte planten zijn adonis, mannelijke orchidee, polygonum of kweepeer sap.

Honing staat bekend om de verbetering van de vruchtbaarheid. Neem 250 g honing verdund in warm water, verdeeld over de dag, 3 uur voor de maaltijden. Een traditionele bereiding bestaat uit een mengsel van ½ glas honing en 20 g bijenpollen. Bewaar in schaaltjes bedekt met was in de koelkast. Consumeer op een lege maag, zonder te kauwen of door te slikken, maar laat het langzaam in de mond smelten.

Veelgestelde vragen