LH bij de man: normale waarden en interpretatie

Het luteïniserend hormoon, afgekort als “LH” in de medische wereld, wordt geproduceerd door de hypofyse onder controle van de hypothalamus. Het wordt zowel bij mannen als bij vrouwen afgescheiden. Het reguleert de werking van de geslachtsklieren door de productie van geslachtshormonen te stimuleren. Bij adolescenten speelt LH een sleutelrol in de puberteit.

Bij de man zorgt een normaal LH-niveau in het bloed voor de volgende functies:

• stimulatie van de productie van testosteron;
• binding van geslachtshormonen;
• verhoging van de doorlaatbaarheid van de zaadbuisjes voor testosteron;
• activatie van de eiwitsynthese.

LH is dus essentieel voor de productie van testosteron, dat noodzakelijk is voor de rijping van zaadcellen.

De productie van testosteron bij de man volgt de hypothalamo-hypofyso-testiculaire as. Wanneer de hypothalamus een daling van testosteron detecteert, informeert hij de hypofyse, die LH en FSH vrijgeeft. Deze hormonen werken op de Leydig-cellen in de testikels, die vervolgens testosteron produceren.

Normaal LH-niveau

LH wordt pulsatief in het bloed vrijgegeven, wat zorgt voor variaties afhankelijk van de leeftijd en het tijdstip van de dag, ook al blijven de waarden binnen de norm. Bij de vrijgave stimuleert het de Leydig-cellen, gelegen in de testikels, die verantwoordelijk zijn voor de synthese van testosteron.

Testosteron is het sleutelhormoon voor de ontwikkeling en de goede seksuele functie bij mannen.

Bij de man ligt het normale LH-niveau tussen 1,8 en 8,16 mUI/ml.

Een onbalans in LH kan worden geassocieerd met onvruchtbaarheid of een vroege puberteit. Bij aanwezigheid van dergelijke tekenen wordt een bloedtest aanbevolen. Dit niveau kan variëren afhankelijk van verschillende pathologieën zoals:

• onvruchtbaarheid;
• vertraging van seksuele rijping;
• vertraging van de groei;
• erectiestoornissen.

De bepaling van LH is nuttig in de differentiële diagnose van hypo- en hypergonadotroop hypogonadisme.

Om de betrouwbaarheid van de analyse te waarborgen, moeten bepaalde regels worden nageleefd: vermijd intense fysieke inspanning in de dagen voorafgaand, beperk stress en presenteer geen acute ziekte. Op de dag van de afname moet roken worden vermeden. De dag ervoor moeten alcohol en vetrijke voedingsmiddelen worden vermeden.

Het resultaat kan vertekend zijn als bepaalde medicijnen zijn ingenomen in de week voorafgaand aan het onderzoek, of na een scintigrafie. De bepaling kan dan een stoornis suggereren die in werkelijkheid niet bestaat.

Oorzaken van een hoog LH-niveau

Een hoog LH-niveau kan worden geassocieerd met bepaalde pathologieën.

Het kan ook toenemen na acute stress, zonder dat dit gevaarlijk is. Het is daarom belangrijk om de arts te informeren over recente gebeurtenissen die nerveuze spanning hebben kunnen veroorzaken, om de resultaten correct te interpreteren.

Een hoog LH-niveau bij de man kan wijzen op:

• intense fysieke activiteit;
• vasten of ernstige calorische beperking;
• nierinsufficiëntie;
• tumor van de hypofyse;
• hypofunctie van de gonaden.

Andere oorzaken zijn onder andere primaire testiculaire dysfunctie, chromosomale afwijkingen van genetische oorsprong of tumoren van de testikels.

Een overmatige productie van LH kan ook het gevolg zijn van een disfunctie van de hypothalamo-hypofyse-as, recente hoofdtrauma’s, neurologische infecties of een algemene intoxicatie van het lichaam.

Bepaalde moleculen kunnen de LH-niveaus naar boven beïnvloeden, zoals: troleandomycine, tamoxifen, spironolacton, fenytoïne, oxcarbazepine, nilutamide, naloxon, méstranol, ketoconazol, goséréline, finasteride, bromocriptine, bombesine.

Oorzaken van een laag LH-niveau

Een laag LH-niveau bij de man wordt vaker geassocieerd met verschillende stoornissen, maar dit betekent niet dat de situatie ernstiger is.

De belangrijkste oorzaken zijn:

• tumor van de gonaden;
• testiculaire insufficiëntie;
• Kallmann-syndroom (tekort aan gonadotrope hormonen);
• geïsoleerd tekort aan LH;
• inname van bepaalde medicijnen;
• testiculaire atrofie door ontsteking;
• vertraging van de puberteit en groei;
• acute stress of neurologische stoornissen.

Een laag niveau kan ook het gevolg zijn van een disfunctie van de hypofyse of hypothalamus, roken, obesitas of bepaalde genetische pathologieën. Anorexia nervosa is ook een mogelijke factor.

Andere oorzaken zijn: hyperprolactinemie, hypothalamische amenorroe, hypogonadotroop hypogonadisme, tekort in de luteale fase, Denys-Drash-syndroom (erfelijke bindweefselziekte), Sheehan-syndroom (hypofyse-insufficiëntie), Simmonds-ziekte (primaire hypofyse-insufficiëntie).

Bepaalde medicijnen verlagen ook de LH-niveaus: anabole steroïden, progestagenen, geconjugeerde oestrogenen, anticonvulsiva, danazol, dopamine, megesterol, norethisteron, thymozide, stanozolol, toremifene, valproïnezuur, onder anderen.

Veelgestelde vragen