Normaal niveau van luteïniserend hormoon (LH) bij de man

LH reguleert testosteron bij de man. Leer een abnormaal LH-niveau te herkennen, de effecten op de vruchtbaarheid en mogelijke oplossingen.

MedCluster.NL

Minder twijfels.
Meer duidelijkheid.

2 e-mails per maand

Heldere uitleg, praktische tips en een selectie artikelen om je gezondheid in het dagelijks leven beter te begrijpen.

Tijd om ook aan jezelf te denken?

Het luteïniserend hormoon (LH), geproduceerd door de hypofyse onder controle van de hypothalamus, is aanwezig bij zowel mannen als vrouwen. Bij de man speelt het een centrale rol in de regulatie van de functies van de geslachtsklieren, met name de productie van testosteron en de spermatogenese. Het is essentieel tijdens de puberteit en blijft actief gedurende het volwassen leven. Wanneer LH op een normaal niveau is, heeft het invloed op:

  • de stimulatie van de productie van testosteron,
  • het transport van geslachtshormonen,
  • de toename van de doorlaatbaarheid van de seminiferous tubuli voor testosteron,
  • de productie van specifieke eiwitten die verband houden met voortplanting.

De productie van testosteron volgt de hypothalamo-hypofyso-testiculaire as: bij een daling van het testosteronniveau waarschuwt de hypothalamus de hypofyse, die LH en FSH vrijgeeft. LH werkt dan op de Leydig-cellen in de testikels om de synthese van testosteron te stimuleren.

Normaal niveau van LH bij de man

De secretie van LH is pulserend, wat zorgt voor variaties in het niveau afhankelijk van de leeftijd en het tijdstip van de dag, terwijl het binnen een normaal bereik blijft. Gemiddeld ligt de normale concentratie van LH bij de volwassen man tussen 1,8 en 8,16 mUI/ml.

Afwijkingen van dit niveau worden vaak geassocieerd met vruchtbaarheidsproblemen of een vroege puberteit. Een bloedtest wordt dan voorgeschreven om een mogelijk hormonaal onbalans te identificeren. De pathologieën die verband houden met abnormaal LH omvatten:

  • onvruchtbaarheid,
  • seksuele onvolwassenheid,
  • groei vertraging,
  • problemen met libido en erectiele functie.

De analyse van LH wordt ook gebruikt in de differentiële diagnose van hypo- of hypergonadotrope hypogonadisme. Om een betrouwbaar resultaat te garanderen, is het belangrijk om intense fysieke inspanning, stress, acute ziekten, tabak en alcohol in de dagen voorafgaand aan de afname te vermijden. Recent gebruik van medicijnen of onderzoeken (met name met radio-isotopen) kan ook de resultaten verstoren.

Verhoogd LH-niveau: mogelijke oorzaken

Een verhoogd LH-niveau kan het gevolg zijn van acute stress, zonder dat dit noodzakelijk pathologisch is. Het is daarom belangrijk om met de arts te bespreken of er recente gebeurtenissen zijn die de resultaten kunnen beïnvloeden.

De belangrijkste pathologische oorzaken van verhoogd LH bij de man zijn:

  • overmatige fysieke inspanning,
  • langdurige vasten,
  • nierinsufficiëntie,
  • hypofyse tumor,
  • disfunctie van de gonaden.

Andere factoren zijn chromosomale afwijkingen, een testiculaire tumor of een aantasting van de hypothalamo-hypofyse as (hersenletsel, neuro-infecties, intoxicaties). Sommige medicijnen kunnen ook kunstmatig LH verhogen, zoals tamoxifen, finasteride, ketoconazol, gosereline, bromocriptine, enz.

Laag LH-niveau: implicaties

Een laag LH-niveau kan wijzen op verschillende aandoeningen, hoewel dit niet noodzakelijk betekent dat er een ernstigere pathologie is.

Veelvoorkomende oorzaken van een laag LH-niveau:

  • testiculaire tumor,
  • testiculaire insufficiëntie,
  • Kallmann-syndroom,
  • geïsoleerd LH-tekort,
  • gevolg van bepaalde medicijnen,
  • atrofie van de testikels door ontsteking,
  • groei- of puberteitsvertraging,
  • acute stress of neurologische aandoeningen.

Een laag LH kan ook worden waargenomen bij hypofunctie van de hypofyse of hypothalamus, roken, obesitas, eetstoornissen zoals anorexia nervosa, of genetische ziekten.

Pathologieën zoals hyperprolactinemie, het Sheehan-syndroom, het Simmonds-syndroom, of bepaalde zeldzame genetische ziekten kunnen ook een rol spelen. Bepaalde behandelingen (anabole steroïden, oestrogenen, anti-epileptica, steroïden, dopamine, valproaat, enz.) kunnen het LH-niveau kunstmatig verlagen.

Dr. Mila Vos
Uroloog
mila.vos@medcluster.nl
Neem contact op met de auteur

Ontvang onze volgende selectie artikelen

MedCluster.NL

Begrijp je gezondheid beter.
Maak weloverwogen keuzes.

2 e-mails per maand

Een klacht die je wilt begrijpen, een veelgehoorde opvatting die je wilt toetsen of een vraag voor je huisarts: ontvang onze selectie artikelen voor meer inzicht in je dagelijkse gezondheid.

Veelgestelde vragen

Wat is het normale LH-niveau bij de man?
Bij de volwassen man ligt het normale LH-niveau in het bloed tussen 1,8 en 8,16 mUI/ml. Dit niveau kan licht variëren afhankelijk van de leeftijd en het tijdstip van de dag, vanwege de pulserende secretie.
Wat is de functie van LH in het mannelijke lichaam?
LH stimuleert de Leydig-cellen in de testikels, waardoor de productie van testosteron wordt bevorderd. Dit is essentieel voor spermatogenese, libido en de mannelijke seksuele ontwikkeling.
Wat betekent een verhoogd LH-niveau bij de man?
Een verhoogd niveau kan verband houden met testiculaire insufficiëntie, een hypofyse tumor, intense stress of bepaalde genetische aandoeningen. Het vereist aanvullende onderzoeken om de exacte oorzaak te identificeren.
Waarom kan LH te laag zijn?
Een laag LH-niveau kan wijzen op een disfunctie van de hypothalamus of hypofyse, gerelateerd zijn aan obesitas, stress, bepaalde tumoren of het gebruik van medicijnen die het hormonale systeem beïnvloeden.
Wanneer moet LH worden gemeten?
De meting wordt aanbevolen in geval van onvruchtbaarheid, afname van libido, puberteitsproblemen of verdenking van een hormonale aandoening. Het helpt bij het stellen van de juiste diagnose en behandeling.
Welke medicijnen beïnvloeden LH?
Bepaalde medicijnen kunnen LH verhogen of verlagen: anabole steroïden, oestrogenen, anti-epileptica, tamoxifen, dopamine, bromocriptine, finasteride of gosereline.
Hoe bereid je je goed voor op een LH-test?
Vermijd intense fysieke activiteit, stress, alcohol, tabak en bepaalde vette voedingsmiddelen voor de test. Informeer ook uw arts als u medicijnen gebruikt of recentelijk onderzoeken heeft ondergaan.