Dosering van testosteron: indicaties en voorbereiding

De dosering van testosteron stelt ons in staat de mannelijke gonadale functie te evalueren, hypogonadisme, onvruchtbaarheid of hormonale stoornissen te identificeren en de medische zorg te sturen.

MedCluster.NL

Minder twijfels.
Meer duidelijkheid.

2 e-mails per maand

Heldere uitleg, praktische tips en een selectie artikelen om je gezondheid in het dagelijks leven beter te begrijpen.

Tijd om ook aan jezelf te denken?

De dosering van testosteron bij mannen kan veel aandoeningen onthullen. Om aangeboren of verworven afwijkingen te detecteren, is het noodzakelijk om een bloedanalyse van testosteron uit te voeren. De dosering van testosteron is bijzonder belangrijk in geval van seksuele disfunctie en onvruchtbaarheid.

Een stoornis in de afscheiding van testosteron bij mannen beïnvloedt de puberteit en kan later leiden tot veel pathologieën. De dosering van testosteron in het bloed helpt ernstige gevolgen te voorkomen die verband houden met een onvoldoende of overmatige productie van dit essentiële hormoon.

Bloedtest voor testosteron

Testosteron is een belangrijke mannelijke steroïde hormoon, afgescheiden bij mannen door de testikels, en bij vrouwen door de bijnierschors en de eierstokken. Dit hormoon is verantwoordelijk voor de puberteit, de ontwikkeling van secundaire geslachtskenmerken en de normale seksuele functie. In geval van disfunctie van het mannelijke voortplantingssysteem is het nodig om een testosteronbepaling uit te voeren.

Effecten van testosteron op het lichaam

In het bloed kan het hormoon vrij of gebonden aan eiwitten zijn. De androgenetische werking van testosteron begint al in het intra-uteriene leven. Tijdens de puberteit beïnvloedt testosteron bij jongens de secundaire geslachtskenmerken (lichaamsbeharing, morfologie), de ontwikkeling van de geslachtsorganen en speelt het een rol in het seksueel gedrag. Bij mannen handhaaft dit hormoon de normale werking van het voortplantingssysteem, stimuleert het de productie van zaadcellen en beïnvloedt het de libido en seksuele prestaties.

In de adolescentie (vanaf ongeveer 13 jaar) stijgt het testosteronniveau aanzienlijk. Men observeert dan de verandering van de stem, een verdikking van de huid van het gezicht en een verhoogde activiteit van de talgklieren, wat kan leiden tot acne. Met de leeftijd, na 60 jaar, daalt het hormoonniveau met ongeveer 50%.

Bovendien beïnvloedt testosteron de bot- en spierontwikkeling, speelt het een rol in de regulatie van de talg- en zweetklieren, is het betrokken bij de productie van rode bloedcellen (erytropoëse) en stimuleert het de eiwitsynthese in spieren (anabole werking). Het heeft ook invloed op de stemming door de afscheiding van neurotransmitters die verband houden met welzijn te bevorderen.

Mannen met een tekort aan testosteron kunnen een meer vrouwelijke ontwikkeling vertonen. De bloedtest kan het hormonale ontwikkelingsprofiel aangeven, maar dit is niet de enige indicatie voor de test.

Indicaties voor de testosteronbepaling

Bij prepuberale jongens wordt de dosering gebruikt om een echte puberteitsontwikkeling te onderscheiden van een vroege of pseudopuberteitsontwikkeling.

Bij volwassen mannen wordt de testosteronbepaling voorgeschreven in de volgende situaties:

  • diagnosticeren van primaire of secundaire hypogonadisme;
  • onvruchtbaarheid;
  • verlaagd libido;
  • stoornissen in de seksuele functie (verlaagd potentieel, andropauze);
  • chronische prostatitis;
  • ernstige acne;
  • osteoporose;
  • alopecia;
  • obesitas;
  • chromosomale afwijkingen (Klinefelter-syndroom met seksuele ontwikkelingsstoornissen);
  • testiculaire tumoren;
  • hypofyse-insufficiëntie die leidt tot groeivertraging (hypopituitarisme);
  • verlaging van het SHBG-eiwitniveau (albumine die geslachtshormonen bindt).

Materiaal voor de testosteronbepaling

Voor de test wordt een veneuze punctie uitgevoerd. Het bloed wordt afgenomen in buizen en de identificatiegegevens van de patiënt (identiteitsbewijs, geslacht, leeftijd) worden genoteerd. Als de patiënt een hormonale behandeling ondergaat, moet hij dit op het analyseformulier aangeven. De analyse wordt uitgevoerd op serum.

Voorbereiding op de afname

Om de optimale dag en tijd voor de afname te bepalen, is het noodzakelijk om een arts te raadplegen. Het testosteronniveau varieert afhankelijk van het tijdstip van de dag (het is ’s ochtends hoger en neemt aan het einde van de dag af) en afhankelijk van de seizoenen (stijging waargenomen in de herfst).

Het innemen van hormonen of barbituraten kan de niveaus verhogen, terwijl het consumeren van alcohol, digitalis (digoxine), neuroleptica (met name fenothiazines) en diuretica ze kan verlagen.

De variaties treden ook op bij een vegetarisch dieet, vasten of een verhoging van de lichaamstemperatuur. De afname gebeurt nuchter. Voor de afname moet men het volgende vermijden:

  • Roken (minstens een uur van tevoren).
  • stressvolle situaties.
  • intense fysieke inspanning.
  • Factoren die het hormonale niveau beïnvloeden.
  • De resultaten zijn meestal binnen enkele uren beschikbaar.

Interpretatie van de resultaten

Bij mannen liggen de normale waarden van totale testosteron tussen 2,6 en 11 ng/ml.

Voor vrije testosteron, bij mannen onder de 20 jaar, liggen de normale waarden in serum tussen 0,2 en 42,5 pg/ml; bij mannen van 20 tot 59 jaar liggen de waarden tussen 6,6 en 30,0 pg/ml; na 60 jaar, tussen 4,9 en 21,6 pg/ml.

Een testosteronniveau dat hoger is dan normaal kan worden waargenomen in geval van:

  • vroege puberteit.
  • tumoren van de bijnierschors.
  • exogonasale tumoren van germinale oorsprong.
  • ziekte van Cushing.
  • bijnierhyperplasie.
  • een verlaging van SHBG.

Een verlaging van het testosteronniveau wordt waargenomen in de volgende situaties:

  • Downsyndroom;
  • obesitas;
  • chronische prostatitis;
  • insufficiëntie van de gonaden;
  • leverinsufficiëntie;
  • verhoogd ureum (uremie);
  • cryptorchidie;
  • Klinefelter-syndroom;
  • Kallmann-syndroom;
  • primaire en secundaire hypogonadisme;
  • myotone dystrofie;
  • vertraging van de puberteit;
  • nierinsufficiëntie.
Jasper Visser
Radioloog
jasper.visser@medcluster.nl
Neem contact op met de auteur

Ontvang onze volgende selectie artikelen

MedCluster.NL

Begrijp je gezondheid beter.
Maak weloverwogen keuzes.

2 e-mails per maand

Een klacht die je wilt begrijpen, een veelgehoorde opvatting die je wilt toetsen of een vraag voor je huisarts: ontvang onze selectie artikelen voor meer inzicht in je dagelijkse gezondheid.

Veelgestelde vragen

Wat is de dosering van testosteron en waarom wordt deze uitgevoerd?
De dosering van testosteron meet de concentratie van dit steroïde hormoon in het bloed om de testiculaire functie en de hormonale balans te evalueren. Het wordt uitgevoerd om onvruchtbaarheid, verlaagd libido, puberteitsstoornissen, verdenking van hypogonadisme of voor de follow-up van hormonale behandelingen te onderzoeken.
Hoe bereidt men zich voor op de afname voor de testosterontest?
De afname gebeurt nuchter, bij voorkeur 's ochtends omdat de niveaus op dat moment hoger zijn. Men moet roken een uur van tevoren vermijden, fysieke inspanning en stress beperken, en het laboratorium informeren over lopende behandelingen (hormonale therapie, invloedrijke medicijnen) voor een nauwkeurige interpretatie.
Welk type monster wordt afgenomen en hoe verloopt de test?
De test vereist een veneuze bloedafname die in specifieke buizen wordt uitgevoerd; het serum wordt vervolgens in het laboratorium geanalyseerd. De technicus registreert de gegevens van de patiënt (identiteit, leeftijd, geslacht) en het resultaat is meestal binnen enkele uren beschikbaar, afhankelijk van de organisatie van het laboratorium.
Welke waarden worden als normaal beschouwd voor testosteron bij mannen?
De normale totale testosteron bij mannen ligt over het algemeen tussen 2,6 en 11 ng/ml. De waarden van vrije testosteron variëren afhankelijk van de leeftijd: onder de 20 jaar 0,2–42,5 pg/ml, 20–59 jaar 6,6–30,0 pg/ml, en boven de 60 jaar 4,9–21,6 pg/ml. Deze bereiken kunnen iets variëren afhankelijk van de laboratoria en de gebruikte methode.
Welke factoren kunnen de resultaten van de dosering verstoren?
Verschillende factoren beïnvloeden de meting: tijd van de dag, seizoen, inname van bepaalde medicijnen (hormonen, barbituraten), alcoholconsumptie, diuretica, hartmedicatie en neuroleptica, voedingsstatus, fysieke inspanning of acute stress. Het is essentieel om de voorschrijver en het laboratorium over deze elementen te informeren voor een betrouwbare interpretatie.
Wat betekent een hoog of laag testosteronniveau?
Een hoog niveau kan wijzen op vroege puberteit, bijnier- of gonadale tumoren, of een verlaging van SHBG. Een laag niveau kan het gevolg zijn van primaire of secundaire hypogonadisme, obesitas, chronische ziekten (lever, nier), genetische syndromen of medicijnseffecten. De klinische evaluatie leidt tot aanvullende onderzoeken.
Moet de test worden herhaald en onder welke voorwaarden?
Als een resultaat abnormaal is, is het gebruikelijk om de dosering op een ander moment te herhalen, idealiter 's ochtends en nuchter, om de afwijking te bevestigen. De arts kan aanvullende hormonale evaluaties (FSH, LH, SHBG, prolactine) en beeldvormende onderzoeken aanvragen afhankelijk van de klinische context voordat een definitieve diagnose wordt gesteld.
Welke zorg is nodig als de dosering een afwijking onthult?
De te nemen stappen hangen af van de vermoedelijke oorzaak: doorverwijzing naar een endocrinoloog, uroloog of vruchtbaarheidsspecialist, uitvoering van aanvullende onderzoeken (hormonale, genetische, beeldvorming) en, indien nodig, bespreking van therapeutische opties die kunnen variëren van correctie van reversibele factoren tot hormonale substitutietherapie onder medische supervisie.