Bloedanalyse bij kinderen: hoe resultaten te lezen en te begrijpen

Bloedafname speelt een essentiële rol bij de diagnose en de keuze van de behandeling bij kinderen.

Bepaalde ziekten ontwikkelen zich zo discreet dat ouders pas na een grondig bloedonderzoek ontdekken dat er een probleem is.

Een bloedbeeld kan soms bezorgdheid veroorzaken. Het is belangrijk te herinneren dat alleen een professionele medische interpretatie betrouwbare conclusies kan trekken.

Wanneer de resultaten binnen de normen zijn

Menselijk bloed bestaat uit een witte en een rode component. De algemene bloedanalyse meet onder andere het hemoglobinegehalte en andere belangrijke parameters. Het aantal leukocyten is een fundamentele indicator van de witte component.

Het onderzoek beperkt zich niet tot het eenvoudige tellen van cellen: hun vorm, rijpheid en de aanwezigheid van atypische deeltjes worden ook geëvalueerd.

Een zeer gevolgde parameter is de bezinkingssnelheid van de erytrocyten (BS), gemeten over een periode van een uur.

Er zijn drie hoofdtypen analyses bij kinderen:

1. Klinische analyse (algemeen);
2. Biochemische analyse;
3. Zoeken naar allergenen.

De klinische analyse wordt uitgevoerd door middel van een vingerprik, terwijl de biochemische analyse een veneuze afname vereist.

Deze laatste is de meest informatieve, omdat het de toestand van de vitale organen kan evalueren en vroegtijdig bepaalde ziekten kan opsporen.

Te weten

Men moet de waarden niet vergelijken met die van een volwassene die op de standaardformulieren staan. Bij kinderen variëren de normen sterk afhankelijk van de leeftijd, vooral bij pasgeborenen wiens bloedformule de eerste weken snel verandert.

Het is dus nuttig voor ouders om de gebruikelijke waarden van hun kind te kennen wanneer het gezond is. Wat normaal is bij de één, kan pathologisch zijn bij een ander. Vandaar het belang van regelmatige controles en follow-ups.

De resultaten moeten altijd in hun geheel worden geïnterpreteerd om een nauwkeurige diagnose te verkrijgen.

Belangrijke parameters van de bloedanalyse

De belangrijkste elementen om te analyseren zijn:

• Hemoglobine (lage waarden: ijzertekort; hoge waarden: uitdroging of bloedprobleem);
• BS (bezinkingssnelheid);
• Erytrocyten;
• Bloedplaatjes;
• Reticulocyten;
• Leukocyten.

Om de betrouwbaarheid van de resultaten te waarborgen, is het cruciaal om een arts te raadplegen. Deze zal u adviseren over de voorbereiding op het onderzoek en u vertellen welke documenten u moet aanleveren.

Hoe de bloedafname wordt uitgevoerd

Voor de algemene analyse wordt een druppel capillair bloed afgenomen. Bij zuigelingen wordt het bloed afgenomen van de hiel. Bij oudere kinderen wordt een vinger van de hand of voet geprikt.

Het bloed wordt vervolgens op een objectglaasje uitgespreid, gekleurd en onder de microscoop bekeken. De cellen worden dan geteld en geanalyseerd.

Interpretatie van de klinische resultaten

Na de analyse ontvangen de ouders een verslag. Samenvattende tabellen helpen soms om de afkortingen en percentages te begrijpen.

Erytrocyten

De rode bloedcellen transporteren zuurstof. Hun voorloper is de reticulocyt.

Hier zijn de normen volgens de leeftijd:

• tot 3 dagen: 4,0-6,0;
• 4-7 dagen: 4,0-6,6;
• 2 weken: 3,6-6,2;
• 1 maand: 3,0-5,4;
• 2 maanden: 2,7-4,9;
• 7-11 maanden: 3,1-4,5;
• 1 jaar: 3,6-4,9;
• 3-12 jaar: 3,5-4,7;
• 17-19 jaar: 3,5-5,6.

Een daling kan wijzen op een anemie; een stijging op een hart- of bloedziekte (zelden bij kinderen).

Hemoglobine

Dit eiwit in de rode bloedcellen bindt zuurstof en transporteert een deel van het kooldioxide naar de longen.

Normen volgens de leeftijd:

• pasgeborenen: 134–198;
• 1 maand: 107–171;
• 2 maanden: 94–130;
• 4 maanden: 103–141;
• 6 maanden: 111–141;
• 9 maanden: 114–140;
• 12 maanden: 113–141;
• 1–2 jaar: 110–140;
• 2–5 jaar: 110–140;
• 5–9 jaar: 115–145;
• 9–12 jaar: 120–150;
• 12–14 jaar: 120–160;
• 15–17 jaar: 117–166.

Bij 18 jaar: jongens 132–173; meisjes 117–155.

Bloedplaatjes

Geproduceerd in het beenmerg, spelen bloedplaatjes een sleutelrol bij de bloedstolling en genezing. Hun levensduur is 2 tot 10 dagen.

Normale waarden:

• pasgeborenen: 100–420;
• minder dan een jaar: 150–350;
• meer dan een jaar: 180–320.

Leukocyten

Witte bloedcellen zorgen voor de immunologische verdediging. Een stijging van hun aantal (leukocytose) kan het gevolg zijn van inspanning, stress, voedsel of ziekte. Hier zijn de normen:

• 1 dag: 8,5–24,5;
• 6 maanden: 5,5–12,5;
• 1 jaar: 6–12;
• 1–6 jaar: 5–12;
• 7–12 jaar: 4,5–10;
• 13–18 jaar: 4,3–9,5.

Neutrofielen

Deze cellen vernietigen ziekteverwekkers. Ze zijn voornamelijk aanwezig in het beenmerg en circuleren in geringe mate in het bloed.

Normen:

• pasgeborenen: 15–45 %;
• 1 jaar: 30–50 %;
• 7 jaar: 35–55 %;
• 12 jaar: 40–65 %.

Hun niveau kan variëren na een maaltijd of stress. Een aanhoudende verhoging kan wijzen op een ernstigere aandoening.

Lymfocyten

Essentieel voor de immuniteit, produceren ze antilichamen en vernietigen ze abnormale cellen.

Normen:

• 1 jaar: 50 %;
• 4 jaar: 50 %;
• 6 jaar: 42 %;
• 10 jaar: 38 %;
• 18 jaar: 25–35 %.

Een verhoging is gebruikelijk bij infecties. Een daling kan wijzen op een auto-immuunziekte.

Biochemische analyse: bijzonderheden

Deze wordt uitgevoerd op veneus bloed, nuchter. Alleen water is toegestaan. Het stelt in staat om de werking van de vitale organen te controleren en ontstekingen of metabole ziekten op te sporen. Het helpt de arts om de juiste behandeling te kiezen.

Veelgestelde vragen