Interpretatie van hormonale doseringen: praktische gids

Bloedanalyse van hormonen

Bij verschillende problemen en ziekten levert het onderzoek van biologisch materiaal veel informatie op; zo is het noodzakelijk om te begrijpen dat er verschillende stoffen van verschillende aard zijn wanneer men een bloedanalyse van hormonen uitvoert. Ze nemen een bijzondere plaats in het menselijk lichaam in: een variatie in de concentratie van een hormoon in het bloed kan wijzen op veranderingen in de werking van het lichaam.

Waar kunnen afwijkingen van de norm van de concentratie van een hormoon in het bloed toe leiden? Wanneer er een afwijking van de norm is, kunnen er gelijktijdig veranderingen op verschillende niveaus optreden. Onder deze veranderingen bevinden zich de toestand van de huid, verstoringen van de normale activiteit, een slechte algemene toestand, evenals problemen met haar en nagels.

Hormonale verstoringen en disfuncties van het hormonale systeem beïnvloeden de algemene toestand van de persoon negatief: onverklaarbare vermoeidheid, duizeligheid en andere symptomen kunnen optreden. Bij het raadplegen van een arts is het noodzakelijk om onderzoeken te ondergaan waarna de specialist een diagnose kan stellen en een behandeling kan voorschrijven.

Factoren die de concentratie van stoffen in het bloed beïnvloeden

Het is ook belangrijk op te merken dat de concentratie van deze stoffen in het bloed kan variëren op verschillende momenten in het leven. Welke factoren beïnvloeden deze variaties? Het innemen van medicijnen, stress of sterke emoties. Overmatige fysieke inspanning heeft invloed op de variatie van de hormonale concentratie. Voor vrouwen is het ook zeer belangrijk om te weten op welke dag van de cyclus zij de analyse uitvoert, omdat de waarden kunnen veranderen afhankelijk van de periode van de cyclus.

Soorten hormonale stoffen

Zoals al aangegeven, zijn er verschillende soorten hormonen; een variatie in hun waarden leidt tot verstoringen in de werking van de systemen van het lichaam. De goede werking van elk systeem hangt af van de samenwerking van alle vitale systemen. Hormonen helpen het lichaam de taken uit te voeren die aan het lichaam zijn toegewezen. Laten we enkele belangrijke hormonen en hun kenmerken bekijken. In geval van schildklierproblemen zal de arts bij het voorschrijven van de analyses ook de dosering van TSH voorschrijven.

Luteïniserend hormoon

LH — luteïniserend hormoon — wordt geproduceerd door de hypofyse. Deze stof beïnvloedt de werking van het voortplantingssysteem. Het stimuleert de productie van andere hormonen, zowel bij vrouwen als bij mannen. De waarde van dit hormoon verandert voortdurend: deze variaties zijn met name afhankelijk van de ovulatie bij de vrouw. Tijdens de ovulatie is de concentratie het hoogst, daarna neemt deze af. Het is normaal dat LH verlaagd is bij een zwangere vrouw. De normale waarde van dit hormoon wordt beoordeeld in verhouding tot een ander hormoon, FSH.

Wanneer kan de dosering van LH worden voorgeschreven? Onder de indicaties bevinden zich:

• volledige afwezigheid van ovulatie;
• overmatige haargroei;
• verandering van libido;
• afwezigheid van menstruatie of andere afwijkingen van de cyclus;
• stoornissen in de seksuele ontwikkeling, ofwel te vroeg of vertraagd;
• onvermogen om een kind te dragen;
• groeivertraging bij adolescenten;
• afwijkingen in de ontwikkeling van de uitwendige of inwendige geslachtsorganen;
• controle van de effectiviteit van een hormonale behandeling.

Wat betreft de normale waarden van dit hormoon, moet men begrijpen dat deze variëren afhankelijk van leeftijd en geslacht. Over het algemeen komt de laagste waarde voor bij kinderen jonger dan 11 jaar. Referentiewaarden van LH in het bloed:

• Kinderen: LH van 0,03 tot 3,9 mUI/mL — norm.
• Mannen: norm van 0,8 tot 8,4 mUI/mL.

Bij vrouwen is het complexer. De norm ligt tussen 0,9 en 72 mUI/mL. De maximale piek wordt bereikt tijdens de ovulatie of na de menopauze. Tijdens de folliculaire fase is de normale waarde van 1,1 tot 8,7 mUI/mL, tijdens de luteale fase van 0,9 tot 14,4 mUI/mL.

Een afname of toename ten opzichte van deze normen kan wijzen op de aanwezigheid van stoornissen of pathologieën.

Follikelstimulerend hormoon

FSH — follikelstimulerend hormoon — stimuleert de vorming van follikels. Wanneer de waarde zijn maximum bereikt, vindt de ovulatie plaats. Een kenmerk van dit hormoon is dat het in pulsen wordt afgescheiden. Tijdens deze pieken neemt de concentratie van FSH ongeveer drie keer toe. Deze uitbarstingen vinden plaats op variabele intervallen, variërend van één tot vier uur, en elke piek duurt ongeveer een kwartier.

Het is zeer belangrijk om de verhouding tussen LH en FSH te controleren. De normatieve waarde is ongeveer 1: dit is het geval vóór de menstruatie. Op andere momenten van de cyclus kan deze verhouding variëren tussen 1 en 1,5.

De indicaties voor het doseren van FSH zijn vergelijkbaar met die voor LH. Medische aanbevelingen geven aan dat intense sportactiviteiten drie dagen voor de analyse moeten worden vermeden en dat niet gerookt moet worden een uur voor de procedure. De afname vindt plaats nuchter en de patiënt moet zich in een rustige en evenwichtige toestand bevinden.

Ongeveer waarden:

• Kinderen: gemiddeld 0,3 tot 6,7 mUI/mL;
• Mannen: 1,0 tot 11,8 mUI/mL;
• Vrouwen: folliculaire fase 1,8–11,3 mUI/mL; ovulatie 4,9–20,4 mUI/mL; luteale fase 1,1–9,5 mUI/mL; postmenopauze 31–130 mUI/mL.

Een afwijking van de norm kan wijzen op pathologieën die behandeling vereisen.

Thyreoïdstimulerend hormoon (TSH)

TSH — thyreoïdstimulerend hormoon — stimuleert de productie van schildklierhormonen. Deze stof bevordert ook de opname van jodium door de schildklier uit het bloed. TSH stimuleert de synthese van de schildklierhormonen T3 (triiodothyronine) en T4 (thyroxine). Deze hormonen spelen een belangrijke rol in het metabolisme, de seksuele functie, het spijsverteringssysteem en het cardiovasculaire systeem. Ze zijn ook essentieel voor de goede werking van het zenuwstelsel. Deze doseringen worden vaak samen met andere schildklieranalyses uitgevoerd.

Wat betreft de algemene regels voor de dosering van TSH, is het belangrijk om te onthouden dat dit nuchter moet gebeuren. Net als bij andere hormonale doseringen moeten tabak en alcoholconsumptie de avond ervoor worden vermeden, evenals intense sportactiviteiten.

De referentiewaarde van TSH in het lichaam wordt over het algemeen beschouwd als zijnde tussen 0,4 en 4,0 mUI/L.

De symptomen die gepaard gaan met afwijkingen van TSH kunnen omvatten:

• insomnia;
• vermoeidheid, gebrek aan energie;
• bij zwangere vrouwen kan een lichte verdikking van het cervicale gebied optreden;
• psychomotorische vertraging;
• mogelijke verhoging van de lichaamstemperatuur;
• hoofdpijn;
• hypertensie;
• versnelde hartslag;
• huid-oedeem;
• overmatige toename van de eetlust.

Bij zwangere vrouwen worden afwijkingen van TSH ten opzichte van de norm niet altijd als pathologisch beschouwd en vereisen ze niet systematisch een behandeling. Dit wordt verklaard door de natuurlijke hormonale veranderingen tijdens de zwangerschap.

Een te hoog of te laag TSH-niveau is abnormaal voor het lichaam. In geval van lichte afwijkingen kan een algehele medische behandeling worden ingesteld om de toestand van de patiënt te verbeteren en de symptomen te verminderen. De behandeling moet plaatsvinden onder toezicht en leiding van een endocrinoloog. Verschillende therapeutische methoden kunnen worden gebruikt, traditioneel of aanvullend, maar medische follow-up is essentieel.

Hoe voer je een hormonale dosering correct uit?

Men moet begrijpen dat de bloedanalyse van hormonen een onderzoek is waarvan het resultaat sterk kan worden beïnvloed door de manier waarop de persoon zich heeft voorbereid, door zijn activiteiten en zijn eerdere voeding. Om betrouwbare en objectieve resultaten te verkrijgen, is het noodzakelijk om de aanbevelingen en adviezen van specialisten op te volgen. Hoe zich voor te bereiden op het onderzoek, met name voor TSH? De medische aanbevelingen zijn als volgt:

1. Enkele dagen voor het onderzoek, een rustige levensstijl aannemen; fysieke inspanningen en emotionele spanningen vermijden.
2. De voorbereiding omvat ook het stoppen met slechte gewoonten — tabak en alcohol.
3. Het afnemen moet ’s ochtends, nuchter, plaatsvinden.
4. Het is wenselijk om het innemen van medicijnen de avond ervoor te vermijden; als stoppen niet mogelijk is, moet de arts hiervan op de hoogte worden gesteld. Dit geldt met name voor alle hormonale medicijnen.
5. In geval van onwel voelen of symptomen van infectie, is het beter om het onderzoek uit te stellen.
6. Wat betreft het moment ten opzichte van de menstruatie, wordt aanbevolen om het onderzoek na het begin van de menstruatie uit te voeren, meestal van de 5e tot de 7e dag van de cyclus.

Deze onderzoeken moeten worden uitgevoerd in een rustige en gezonde toestand. Door alle bovenstaande aanbevelingen te volgen, is het mogelijk om een betrouwbaar en objectief resultaat te verkrijgen, dat, indien nodig, een snelle en effectieve behandeling zal vergemakkelijken. De behandeling is gebaseerd op individueel gekozen medicijnen voor elke patiënt. Een gepersonaliseerde aanpak vergroot de kans op een goed therapeutisch resultaat.

Een preventieve maatregel bestaat uit een jaarlijkse medische controle, die het mogelijk maakt om afwijkingen en afwijkingen van de hormonale concentraties vroegtijdig op te sporen.

Veelgestelde vragen