Interpretatie van de bloedstolling analyse

Bloed heeft vele eigenschappen, en stolling is een van de belangrijkste. Het is deze eigenschap die het stoppen van bloedingen mogelijk maakt wanneer de integriteit van de bloedvaten is aangetast. Maar het kan voorkomen dat er disfuncties optreden, en dat het bloed stopt met stollen of, integendeel, begint te stollen in de vaten, wat leidt tot de vorming van bloedstolsels.

Om eventuele afwijkingen met betrekking tot de bloedstolling te detecteren, is er een specifieke test ontwikkeld. Dankzij deze analyse is het mogelijk om bepaalde verstoringen van deze functie van het bloed aan het licht te brengen.

Kenmerken van het proces

Bloedstolling bij de mens is gerelateerd aan homeostase, die de hoeveelheid bloedvloeistof in de vaten reguleert. Dit homeostaseproces verloopt via twee wegen.

1. De vasculo-thrombocytaire weg.
2. De stollingsweg.

Het eerste mechanisme vormt een witte trombus bestaande uit bloedplaatjes die aan elkaar hechten. De tweede reguleert nauwkeurig het proces van bloedstolling.

Bij een beschadiging van de wand van een vat stolt het bloed en vormt het bloedstolsels, die rode trombi worden genoemd. Hun rol is om de haarvaten, slagaders en aders te beschermen tegen een overmatige bloedverlies.

In een normaal functionerend organisme lost deze stolsel na een bepaalde tijd op. Gedurende deze periode heeft het vat de tijd om te herstellen en laat het geen bloed meer door.

Wanneer deze test uitvoeren

De analyse van de bloedstolling wordt een coagulogram genoemd. Om deze uit te voeren, moet de patiënt bepaalde indicaties vertonen. Inderdaad, als er stoornissen zijn met betrekking tot het stoppen van bloedingen, duidt dit op een pathologie.

Het is noodzakelijk om deze test uit te voeren in geval van de volgende pathologieën:

• ziekten die het immuunsysteem aantasten;
• stoornissen van het cardiovasculaire systeem;
• spataderen;
• suikerziekte;
• hemochromatose.

Bloedstolling moet ook worden gecontroleerd in bepaalde bijzondere toestanden van het menselijk lichaam:

• tijdens de zwangerschap;
• in de postoperatieve periode;
• bij een behandeling met anticoagulantia;
• als een bloeding lange tijd aanhoudt zonder te stoppen.

Deze test wordt voorgeschreven door de behandelende arts als er een of meerdere van de bovenstaande indicaties zijn. Dus, in geval van twijfels over de stolling, is het belangrijk om snel een kliniek te raadplegen om de oorzaak te diagnosticeren en de juiste behandeling te starten.

Interpretatie van de analyse

De interpretatie van de resultaten van de bloedstolling analyse gebeurt door de verkregen waarden te vergelijken met de vastgestelde normen. De test evalueert acht parameters die het mogelijk maken om de stolling te beoordelen.

Studie van de stollingstijd

Er zijn normen voor de tijd die nodig is voor de stolling van het bloed. We onderscheiden veneus bloed en capillair bloed. Voor veneus bloed mag deze tijd niet langer dan tien minuten duren, voor capillair bloed twee minuten. Als de gemeten tijd langer of korter is, duidt dit op een afwijking.

De stolling wordt ook geëvalueerd door een andere tijdparameter: de TCA (geactiveerde cefaline tijd). De norm mag niet langer zijn dan vijfendertig seconden. Een overschrijding betekent een verstoorde stolling bij de patiënt.

De analyse bestudeert ook de stollingscapaciteit van het bloed buiten de vaten. Deze parameter moet lager zijn dan 120%. Een te hoge of te lage waarde duidt op een disfunctie.

Fibrinogeen

Het plasma-eiwit fibrinogeen speelt een belangrijke rol in de stolling.

De normale concentratie moet tot 11,7 µmol/L bereiken. Een hoog niveau kan wijzen op een hartinfarct of een brandwond, terwijl een laag niveau een leverprobleem aangeeft.

Thrombinetijd

Deze test evalueert de laatste fase van de stolling. Deze moet binnen achttien seconden zijn voltooid. Een langere tijd getuigt van een probleem met het fibrinogeen.

Andere parameters

1. De recalcificatie van het plasma moet binnen één tot twee minuten plaatsvinden.
2. De retractietijd van de stolsel mag niet meer dan 65% bedragen.
3. De laatste parameter is de verhouding heparine/plasma, waarvan de normale duur tussen drie en elf minuten ligt.

Factoren die de resultaten beïnvloeden

Het stollingsproces is complex en hangt van veel factoren af. Daarom houdt de interpretatie van de resultaten rekening met andere parameters van het coagulogram, waaronder:

• eiwit C, waarvan een tekort tromboses kan veroorzaken;
• D-dimeer, waarvan de bepaling de vorming van bloedstolsels kan voorkomen;
• antithrombine, die de vorming van tromboses in de vaten bestrijdt;
• lupus anticoagulant, een indicator van immunologische stoornissen.

De leeftijd van de patiënt, zijn chronische ziekten, de menstruatiecyclus of de zwangerschap kunnen ook de resultaten beïnvloeden. Deze elementen worden door de arts in overweging genomen voor een aangepaste interpretatie in elk geval.

Verloop van de bloedafname

Om betrouwbare resultaten te verkrijgen, moet de patiënt bepaalde instructies volgen voor de bloedafname die bedoeld is om de stolling te evalueren. De afname moet ’s ochtends plaatsvinden, omdat de resultaten aan het einde van de dag minder nauwkeurig kunnen zijn. Wat betreft de voeding, moeten vette of schadelijke voedingsmiddelen de dag ervoor worden vermeden en, idealiter, moet het diner worden overgeslagen. Het is aan te raden om water als drank te kiezen en suikerhoudende dranken te vermijden, omdat suiker de resultaten kan vertekenen.

Bij het niet naleven van deze instructies is het belangrijk om de professional die de afname uitvoert en de arts te informeren.

Het naleven van deze aanbevelingen is essentieel, omdat een foutief resultaat kan leiden tot een verkeerde diagnose en een ongepaste behandeling, wat de gezondheid van de patiënt in gevaar kan brengen.

Veelgestelde vragen