Praktische gids: echografie van de heupen van de pasgeborene

Wanneer een echografie van de heupen bij pasgeborenen wordt uitgevoerd, zijn ouders vaak angstig en hebben ze veel vragen. Deze techniek maakt het mogelijk om zeer vroeg bepaalde pathologieën op te sporen. Het is pijnloos en heeft geen negatieve effecten op het lichaam.

Een belangrijke voorwaarde voor het onderzoek is de immobiliteit van de baby, wat moeilijk te bereiken kan zijn.

Indicaties

De echografie van de heupen bij kinderen jonger dan 6 maanden maakt het mogelijk om precies aangeboren afwijkingen te detecteren, zoals:

• luxaties;
• subluxaties;
• dysplasie.

Het is essentieel om deze afwijkingen zo vroeg mogelijk te identificeren, want zonder de juiste behandeling kunnen ze later leiden tot artrose en mobiliteitsproblemen.

Een vroege diagnose maakt vaak een effectieve conservatieve behandeling mogelijk.

Deze problemen komen vaker voor bij premature kinderen of kinderen met een familiegeschiedenis van soortgelijke afwijkingen. Het wordt aanbevolen om een echografie van de heupen uit te voeren als de moeder meerdere foetussen heeft gedragen, bij neurologische aandoeningen of als het kind de volgende tekenen vertoont:

• een been lijkt korter dan het andere;
• beperkingen in de beweging van de dij;
• knappen bij abductie van de heup;
• asymmetrie van de bilplooien;
• hypertonie van de onderste ledematen.

Veel ouders vragen zich af of de echografie van de heupen schadelijk is voor hun baby. Dit onderzoek maakt geen gebruik van ioniserende straling: het is gebaseerd op ultrasone golven. Naast de veiligheid is het betrouwbaar en snel.

Voordelen van de diagnose

Vroeger werd er gebruikgemaakt van röntgenfoto’s om de bekkengewrichten te bestuderen, maar tegenwoordig geven kinderartsen en orthopedisten de voorkeur aan echografie. Deze methode heeft verschillende voordelen:

1. De echografie van de heupen maakt een vroege opsporing van afwijkingen mogelijk, voordat het bekken verbeent. Een vroege behandeling vergroot de kans op succes aanzienlijk en beperkt de gevolgen.
2. De echografiemethode is veilig omdat het het kind niet aan straling blootstelt. Het kan herhaald worden voor therapeutische follow-up zonder risico.
3. Het biedt betrouwbare resultaten wanneer het correct wordt uitgevoerd door een ervaren operator.
4. Het onderzoek is kort en relatief goedkoop, wat een voordeel is voor preventie en brede screening.

Voorbereiding en verloop van het onderzoek

Tijdens het onderzoek moet de baby stil blijven liggen. Als het kind beweegt, kunnen de beelden onbruikbaar zijn. Om de motorische activiteit te beperken, is het aan te raden om:

• de laatste maaltijd voor de echografie te geven;
• ongeveer 30 minuten na de maaltijd te wachten voordat je begint om te voorkomen dat de baby regurgiteert;
• een moment te kiezen waarop het kind gezond en rustig is.

Tijdens het onderzoek ligt de pasgeborene op een onderzoekstafel. Een hypoallergene gel wordt op het te onderzoeken gebied aangebracht. De arts beweegt vervolgens de sonde over de huid om beide heupen, de aangrenzende botten en de zachte weefsels te onderzoeken. Het kan nodig zijn om het kind opnieuw te positioneren om alle vereiste beelden te verkrijgen.

Bij vermoeden van dysplasie wordt aanbevolen om de echografie voor de leeftijd van 8 maanden uit te voeren. Daarna begint de femurkop te verbenen, wat de interpretatie bemoeilijkt en de behandeling moeilijker maakt vanwege de aanwezigheid van een verbeningskern. Het is dus beter om de screening te anticiperen.

Tijdens het onderzoek worden de beelden op een scherm weergegeven. De arts verkrijgt verschillende hoekbeelden en meet bepaalde anatomische hoeken. De interpretatie is gebaseerd op een classificatie die van normaal tot volledige luxatie loopt.

Om de betrouwbaarheid van het onderzoek te waarborgen, is het belangrijk dat de baby correct gepositioneerd en immobiel is. Vermijd het plannen van de echografie wanneer het kind last heeft van allergieën, darmkolieken, tijdens de tanddoorbraak of bij acute ziekte, omdat het moeilijk zal zijn om het te kalmeren en het onderzoek mogelijk in gevaar kan komen.

Het komt voor dat de echografie een foutief resultaat oplevert, bijvoorbeeld als het scanoppervlak niet correct is gedefinieerd of als de meethoeken vervormd zijn. In dat geval maakt herhaling van het onderzoek meestal het onduidelijke duidelijk. Over het algemeen is echografie een zeer nauwkeurig hulpmiddel om geen dysplasie te missen.

Veelgestelde vragen