Hersen-MRI — begrijp het onderzoek, de indicaties en het verloop

Wat is de MRI: geschiedenis en werkingsprincipe

De methode van nucleaire magnetische resonantie voor het bestuderen van de structuur van moleculen was al bekend in de jaren 60. Onderzoekers hebben gewerkt aan de mogelijkheid om deze in verschillende gebieden te gebruiken, wat heeft geleid tot de techniek voor het verkrijgen van beelden van het menselijk lichaam door de interactie van radiofrequentiecoils en de magnetische golven van het apparaat met de waterstofkernen. Dit maakt het mogelijk om een tweedimensionaal beeld van het organisme te verkrijgen.

De MRI verscheen in 1973. Tegenwoordig worden er MRI’s uitgevoerd op veel organen, waaronder de MRI van de hersenen. De officieel erkende uitvinders zijn Paul Lauterbur en Peter Mansfield.

Echter, al in 1960 had een Sovjet-wetenschapper, Ivanov, een apparaat en een methode voorgesteld voor het onderzoeken van menselijke organen en weefsels op basis van nucleaire magnetische resonantie. Raymond Damadian perfectioneerde het apparaat en heeft een patent op de uitvinding van de scanner-tomograaf.

In het begin heette de methode tomografie door nucleaire magnetische resonantie, maar het woord “nucleair” werd uit de naam verwijderd om negatieve associaties bij patiënten te vermijden.

Deze methode maakt het met een grote waarschijnlijkheid en precisie mogelijk om een diagnose bij een patiënt vast te stellen voor aandoeningen van verschillende oorsprong en organen.

1. Organen van het kleine bekken.
2. Oogkassen en optische zenuwen.
3. Bijholten.
4. Hart.
5. Gewrichten.
6. Wervelkolom. Ruggenmerg.
7. Hersenen.

Onderzoekers verbeteren de diagnostische methoden op basis van MRI met gegevens van een groot aantal onderzoeken. Zo heeft de studie van hersen-MRI’s bij patiënten die slachtoffer zijn van een acute beroerte het mogelijk gemaakt om de intacte hersenstof beter te onderscheiden van de infarctkern en het ischemische gebied in halve tinten.

Bovendien heeft dit kennis over de biochemie, de fysiopathologie en de heterogeniteit van acute ischemische infarcten bevestigd. In geval van een cerebrovasculair accident is multimodale beeldvorming door middel van magnetische resonantie het meest effectief voor de diagnose en behandeling. Een dergelijk onderzoek moet sequenties bevatten die gewogen zijn in T1, T2, perfusie en diffusie.

Dit maakt het mogelijk om het volume van zenuwschade te evalueren in termen van reversibiliteit of irreversibiliteit, evenals de aard van de letsels. De observatie en studie van deze letsels in de tijd opent perspectieven voor het ontwikkelen van effectieve therapeutische protocollen voor acute cerebrovasculaire accidenten.

Moderne MRI wordt voorgeschreven wanneer er diagnostische onzekerheden zijn.

Voor de hersen-MRI is deze aangewezen in geval van verdenking op:

• ontwikkelingsstoornissen van de hersenen
• aandoeningen van de hypofyse
• tumorprocessen
• vasculaire afwijkingen
• enz.

Contra-indicaties voor het gebruik van MRI

Aangezien deze methode (hersen-MRI) gebruik maakt van magnetische golven, moet er bijzondere aandacht worden besteed aan patiënten met metalen implantaten. Sommige daarvan kunnen het resultaat van het onderzoek beïnvloeden en, afhankelijk van de sterkte van het magnetische veld en het type implantaat, zelfs gevaarlijk zijn. Dit kan onder andere zijn:

• hartkleppen
• defibrillatoren of pacemakers
• neurostimulatoren
• protheses van ledematen en gewrichten
• andere elektronische apparaten.

Alleen met een speciale toestemming van de radioloog kunnen patiënten met:

• clips geplaatst tijdens cerebrale aneurysma’s
• een geïmplanteerde pacemaker
• vasculaire stents op hun plaats.

Hoewel de impact van deze procedure op de foetus niet volledig is bestudeerd, mogen zwangere vrouwen alleen een hersen-MRI ondergaan in geval van een vitale indicatie.

Voorkeur voor hersen-MRI boven andere onderzoeken

De methoden die dicht bij MRI staan, zijn röntgenfoto’s, echografie en computertomografie.

1. De röntgenfoto maakt het mogelijk om een beeld te verkrijgen volgens een bepaalde richting. De botten zijn goed zichtbaar, maar vet- en spierweefsels zijn dat minder.
2. Echografie biedt meer informatie, maar maakt het niet altijd mogelijk om de grootte van letsels of neoplasma’s nauwkeurig te bepalen.
3. Computertomografie is dicht bij MRI en richt zich voornamelijk op de analyse van harde weefsels.

Daarom kan worden geconcludeerd dat de meest nauwkeurige methode voor het bestuderen van de zachte weefsels van het lichaam MRI is.

Magnetische resonantiebeeldvorming biedt:

• een nauwkeurig beeld van de laesie
• exacte parameters van de afwijkingen
• een nauwkeurige lokalisatie van de pathologische focus in het lichaam

De onbetwiste voordelen van hersen-MRI zijn:

• geen blootstelling aan ioniserende straling;
• de mogelijkheid om gelijktijdig de functies van de hersenen te evalueren en te analyseren;
• de mogelijkheid om, zonder gebruik van contrastmiddel, een gedetailleerde visualisatie van de bloedvaten te verkrijgen.

Verloop van het hersen-MRI onderzoek

Hoe verloopt een hersen-MRI? Men moet zich voorbereiden op de MRI. Allereerst moet men zich mentaal voorbereiden, omdat de procedure alleen in de kamer met het apparaat en in een immobiele positie plaatsvindt. De duur is 45 tot 60 minuten. Als de patiënt enige angst voor gesloten ruimtes heeft, kan een kalmeringsmiddel worden aangeboden.

Men moet ook zijn kleding voorbereiden: comfortabele kleding dragen en metalen sieraden verwijderen, omdat de scan gebaseerd is op magnetische velden. Vaak worden patiënten oordopjes of koptelefoons aangeboden om het geluid van klikken tijdens de procedure te verminderen. Soms wordt er rustige muziek afgespeeld.

De procedure is pijnloos. Een gevoel van warmte op de gescande zone is mogelijk en normaal. Soms wordt er een contrastmiddel geïnjecteerd. Tijdens de injectie en het verwijderen van de katheter kan de persoon onaangename sensaties ervaren. Sommige mensen vertonen lokale allergische reacties.

Als er voor de procedure geen kalmeringsmiddel is toegediend, is er geen herstelperiode nodig en kan de persoon onmiddellijk zijn gebruikelijke activiteiten hervatten.

De interpretatie van de hersen-MRI wordt uitgevoerd door een specialist – de radioloog. Hij analyseert de verkregen beelden en stuurt zijn verslag naar de behandelende arts. In geval van diagnostische twijfel kan de patiënt een aanvullend onderzoek worden aangeboden met behulp van specifieke methoden die een betere visualisatie van de pathologische focus mogelijk maken.

De interpretatie van de hersen-MRI is een cruciaal element voor het stellen van een nauwkeurige diagnose en het voorschrijven van een effectieve behandeling. De hersen-MRI blijft een unieke en hoogtechnologische onderzoeksmethode voor patiënten.

Veelgestelde vragen