IRM van de wervelkolom: indicaties, voorbereiding en follow-up

In het menselijk lichaam speelt de wervelkolom een centrale rol voor de goede werking van het locomotorsysteem. Vaak, om rugziekten en aandoeningen in de lumbale regio te bepalen, of om oncologische pathologieën te detecteren, wordt er een MRI van de wervelkolom uitgevoerd.

Deze methode (magnetische resonantiebeeldvorming) maakt het ook mogelijk om inflammatoire processen, aangeboren afwijkingen van de wervels en de gevolgen van dynamische belasting op de wervelkolom te identificeren. De methode heeft contra-indicaties.

Waarom een onderzoek van de wervelkolom uitvoeren

De diagnose die door MRI wordt gesteld, maakt het mogelijk de functionele toestand van de wervelkolom te evalueren, en met name:

1. In welke staat het ruggenmerg zich bevindt.
2. De mogelijkheid om de toestand van de zachte weefsels rondom en die de wervelkolom beïnvloeden te observeren dankzij het onderzoek.
3. Het onderzoek en de visualisatie van de weefsels met MRI tonen de toestand van de gewrichten, bloedvaten en ligamenten aan.
4. De afbeelding weerspiegelt in mindere mate de botpathologie, maar maakt het mogelijk om parameters van de wervels te waarderen: de omtrek, de hoogte en de integriteit.

De MRI van de wervelkolom is niet het onderzoek van keuze voor bepaalde botpathologieën, omdat het moeilijk is om met deze methode de dichtheid van het compacte weefsel en andere specifieke botparameters te meten.

Dankzij de resolutie van de apparatuur maakt MRI het mogelijk om pathologische haarden te onderzoeken en inflammatoire processen te identificeren.

Het is mogelijk om de gevolgen van trauma op de wervelkolom te visualiseren, evenals de integriteit van de wervels te controleren. De afbeelding benadrukt de scheuren en rekken van de ligamenten evenals de toestand van de gewrichten.

Wanneer is het aanbevolen om een MRI van de wervelkolom uit te voeren

Na een consultatie bij een traumatoloog of neuroloog kan aan de patiënt worden voorgesteld om een MRI van de wervelkolom uit te voeren om een diagnose te bevestigen of te ontkrachten in de volgende situaties:

• Verdachte van een pathologisch proces in verband met structurele veranderingen van de wervels.
• Verandering van de normale werking van de weefsels van het ruggenmerg.
• Verdachte van chronische osteochondrose (pijn, vermindering van de gewrichtsmobiliteit), wat een MRI van de wervelkolom vereist.
• Verdachte van een hernia van de tussenwervelschijf of verandering van de toestand van de tussenwervelschijven.
• Detectie van formaties op het niveau van het ruggenmerg (kwaadaardige of goedaardige tumoren).
• Evaluatie van de verspreiding van metastasen in geval van kanker en hun invloed op het wervelsegment.
• Voor een chirurgische ingreep aan de wervelkolom is een MRI vaak noodzakelijk.
• Follow-up van de toestand van de patiënt na een chirurgische operatie.

MRI-methode, voorbereiding en contra-indicaties

Een speciale voorbereiding door de patiënt is doorgaans niet vereist, maar het is raadzaam om alle metalen voorwerpen en sieraden thuis te verwijderen. In geval van metalen elementen in de mond of protheses, moet het personeel hiervan op de hoogte worden gesteld. Het is aan te raden om uitneembare protheses, mobiele telefoons en bankkaarten in de praktijk achter te laten.

Het apparaat werkt met magnetische velden en kan elektronische voorwerpen of magnetische kaarten beschadigen.

Onder de contra-indicaties voor MRI kunnen de volgende worden genoemd:

1. Ernstige motorische stoornissen die het onmogelijk maken om stil te blijven liggen.
2. Frequentie van convulsieve aanvallen of ongecontroleerde epilepsie.
3. Aanwezigheid van een pacemaker of een andere interne implantaat die niet compatibel is.
4. Patiëntgewicht boven de 120 kilogram.
5. Ernstige claustrofobie die het onmogelijk maakt om het onderzoek in de machine uit te voeren.

Bij kinderen kan, indien absoluut noodzakelijk en bij onvermogen tot samenwerking, de MRI onder algemene anesthesie worden uitgevoerd.

Hoe een MRI van de wervelkolom verloopt:

1. De voorbereiding begint met een consultatie en het maken van een afspraak, vaak op medische indicatie.
2. De patiënt wordt comfortabel op een mobiele tafel geplaatst en kan met riemen worden vastgemaakt om immobiliteit te waarborgen.
3. De tafel glijdt automatisch in de tomograaf (ringstructuur).
4. De typische duur van de procedure is 20 minuten; als er een contrastmiddel wordt geïnjecteerd, kan de duur oplopen tot 40 minuten.
5. Het apparaat biedt verlichting en ventilatie, en er is bilaterale communicatie met de operator om ongemak te signaleren en het onderzoek indien nodig te onderbreken.
6. Als de aanwezigheid van een naaste nodig is om de patiënt gerust te stellen, kan dit soms worden geregeld.

MRI maakt vaak het diagnosticeren van aandoeningen van de zachte weefsels mogelijk; de studie van botweefsel wordt beter uitgevoerd door middel van computertomografie (CT-scan) wanneer men informatie over de botdichtheid zoekt. MRI is geïndiceerd zolang er geen contra-indicatie is en niet blootstelt aan ioniserende straling.

MRI met contrastmiddel: indicaties

Het moet worden opgemerkt dat het gebruik van een contrastmiddel over het algemeen wordt afgeraden bij zwangere vrouwen en bij moeders die borstvoeding geven. Evenzo is het contra-indicated als de patiënt ernstige nierinsufficiëntie heeft, omdat de eliminatie van het middel in gevaar kan komen.

Het contrastmiddel wordt gebruikt om de visualisatie van de zachte weefsels rond de wervelkolom te verbeteren. Geïntroduceerd via intraveneuze infusie, benadrukt het de bloedvaten en vergemakkelijkt het de diagnose van goedaardige of kwaadaardige tumoren.

De hoeveelheid nodig contrastmiddel wordt door de technici berekend op basis van het gewicht van de patiënt. Dit middel is voor de meeste patiënten niet gevaarlijk en wordt voornamelijk binnen 24 uur na de injectie via de urine geëlimineerd.

Gedrag van de patiënt na de MRI

Na het onderzoek worden de beelden verwerkt en is een verslag doorgaans beschikbaar na een analyseperiode, vaak van ongeveer twee uur. De patiënt ontvangt dan de beelden en het rapport waarin eventuele waargenomen afwijkingen van de wervelkolom worden beschreven.

Als het onderzoek op voorschrift is uitgevoerd, wordt het verslag aan de patiënt overhandigd en vervolgens besproken door de voorschrijvende arts, die de te volgen procedure zal bepalen: behandeling, monitoring of doorverwijzing naar een andere specialist.

Wanneer de MRI op initiatief van de patiënt wordt uitgevoerd, is het aan te raden om een specialist te kiezen om te raadplegen in geval van gedetecteerde afwijkingen:

• Een neurochirurg voor hernia’s of aantasting van de zenuwwortels.
• Een traumatoloog voor fracturen of verlies van botintegriteit.
• Een neuroloog voor de behandeling van degeneratieve aandoeningen zoals osteochondrose.
• Een oncoloog voor de follow-up en behandeling van tumoren van de wervelkolom.

Advies van specialisten over de MRI van de wervelkolom

De praktiserende artsen prijzen de bijdrage van MRI, die de diagnostische mogelijkheden aanzienlijk heeft uitgebreid. Regelmatige informatie aan het publiek over de veiligheid van dit onderzoek draagt bij aan de goede acceptatie ervan. Vroegtijdige detectie van schijfafwijkingen of letsels maakt een effectievere en vaak minder invasieve behandeling voor de patiënt mogelijk.

Het principe van de methode is gebaseerd op de detectie van radiofrequentiesignalen van de waterstofatomen in het menselijk lichaam, dat voornamelijk uit water bestaat. MRI produceert beelden die worden verkregen door het lezen van deze signalen volgens gerichte anatomische sneden. Een tijdig gestelde diagnose vergemakkelijkt de implementatie van een passende behandeling en verhoogt de kans op volledige herstel van de patiënt.

Veelgestelde vragen