Praktische gids: begrijpen van de MCHC in de bloedanalyse

Wanneer de patiënt wordt opgenomen voor behandeling, is de eerste voorgeschreven handeling vaak een bloedafname. Deze eenvoudige en meest voorkomende laboratoriumtest kan veel informatie geven over de gezondheidstoestand van de patiënt, met name de hoeveelheid en kwaliteit van de verschillende bloedcomponenten. Soms verschijnen er echter onbekende termen of concepten in de resultaten, zoals de indicator MCHC. Wat is dat? Wat kan het de behandelende arts signaleren? Waarom moet het gemeten worden?

Doel van de MCHC-meting

Zoals eerder vermeld, berekent de specialist tijdens een laboratoriumonderzoek het aantal en bepaalt de kwalitatieve samenstelling van de belangrijkste bloedcomponenten. Onder hen:

• de erythrocyten;
• de leukocyten;
• de trombocyten.

De MCHC-indicator geeft informatie over de toestand van de erythrocyten in het bloed van de patiënt. Deze index helpt bij het beoordelen van de hoeveelheid hemoglobine die de rode bloedcellen van de onderzochte persoon kunnen vervoeren.

In wezen is de analyse die de MCHC bepaalt zeer belangrijk. Het transport van hemoglobine naar de weefsels en organen is een van de essentiële functies van de erythrocyten. Daarom bepaalt de effectiviteit van de erythrocyten de algemene toestand van het lichaam.

Het niveau van MCHC kan alleen worden bepaald door een bloedafname. De interpretatie van de resultaten geeft een idee van de kwaliteit van de hemoglobine die aanwezig is in het circulatiesysteem van de patiënt.

Vaak, tegelijk met de verwijzing voor een MCHC-bepaling, schrijft de arts een onderzoek voor naar het gemiddeld cellulair volume (MCV). Het is ook mogelijk om de hoeveelheid hemoglobine te meten die door elke individuele cel wordt vervoerd.

Al deze onderzoeken helpen artsen om de effectiviteit van de rode bloedcellen te bepalen en te weten of ze hun functies correct vervullen.

Wat zijn de normale waarden voor deze parameter

De bloedtest voor MCHC wordt uitgevoerd op medisch voorschrift. De meeteenheid van deze indicator is gram per liter. De norm varieert afhankelijk van de leeftijd van de patiënt. Het geslacht speelt ook een niet onbelangrijke rol.

Normen voor kinderen

Tot 12 jaar is de normale waarde van MCHC identiek voor jongens en meisjes. Van de geboorte tot de eerste weken ligt deze rond de 280–350 g/l.

Als de bloedafname is uitgevoerd bij een zuigeling van enkele weken tot vier maanden oud, neemt deze indicator iets toe. De aanvaardbare waarde is dan ongeveer 370 g/l. Dit niveau van MCHC moet aanhouden tot de leeftijd van 12 jaar.

Oudere kinderen

Na 12 jaar verschillen de waarden van MCHC tussen meisjes en jongens. De aanvaardbare grens mag niet hoger zijn dan 360 g/l bij meisjes en 380 g/l bij jongens.

Dit verschil wordt verklaard door de veranderingen in het hormonale profiel en de komst van de menstruatie bij tienermeisjes. Vanwege bloedverlies kan de meting een daling van het niveau aangeven.

Normen voor volwassenen van 18 tot 45 jaar

Tijdens deze periode neigen de waarden van MCHC naar een evenwicht. Bij zowel vrouwen als mannen ligt het normale bereik tussen 320 en 360 g/l.

Na 45 jaar kan de analyse verminderde waarden tonen. Dit fenomeen komt vaker voor bij vrouwen en wordt verklaard door de vertraging van de cellulaire regeneratie en de algemene veroudering van het lichaam.

Hoofdoorzaken van een lage of hoge MCHC

Als de bloedanalyse een verhoging of verlaging van de MCHC onthult, is het belangrijk om de oorzaak te achterhalen. Soms waarschuwt dit de arts voor onzichtbare ziekten in een vroeg stadium.

Oorzaken van een lage indicator

Als de interpretatie van de resultaten een verlaagd niveau laat zien, moeten de volgende problemen in overweging worden genomen:

• aanwezigheid van ontstekingen in het lichaam;
• tekort aan lichaamsvocht (dehydratatie);
• elke vorm van anemie;
• erfelijke factoren gerelateerd aan een kleine grootte van de erythrocyten.

Oorzaken van een hoge indicator

Als de interpretatie een verhoging van de MCHC aangeeft, moeten de volgende factoren worden overwogen:

• schadelijke levensstijl (roken, alcohol);
• tekort aan vitamine B;
• gebruik van hormonale behandelingen.

Bovendien kan een hoog niveau ernstige pathologieën signaleren, zoals bepaalde kankers of myxoedeem. Bij aanvullende onderzoeken worden soms stoornissen van het beenmerg of leverfunctiestoornissen ontdekt.

Een langdurig gebruik van sedativa kan ook leiden tot een verhoging van de MCHC. Soms wordt een acute vernietiging van een deel van de rode bloedcellen waargenomen, wat leidt tot aanzienlijke bloedverliezen en anemie.

Soorten anemie die de MCHC beïnvloeden

Anemie is een van de aandoeningen die het meest verantwoordelijk zijn voor een variatie in de MCHC. Wat zijn de betrokken soorten anemie?

Een type anemie is gerelateerd aan aandoeningen van de erythrocytaire lijn. Deze stoornissen worden vaak gediagnosticeerd bij patiënten die aan straling zijn blootgesteld. Dit type anemie kan ook worden waargenomen bij mensen met gastritis of chronische obstructieve longziekte.

Een tweede type anemie is het gevolg van een miltstoornis. De milt is verantwoordelijk voor het verwijderen van versleten erythrocyten en hun recycling. Bij sommige personen is de miltactiviteit overmatig, wat leidt tot milthyperplasie. In dit syndroom sterven de rode bloedcellen voortijdig en worden er niet voldoende nieuwe gevormd, wat leidt tot een daling van de MCHC.

Een derde type anemie treft voornamelijk vrouwen in de vruchtbare leeftijd. Het is vaak gerelateerd aan zware menstruaties. Ook de anemieën die voortkomen uit bloedverlies door maag- of darmzweren worden hierbij inbegrepen.

Mogelijke fouten bij de MCHC-bepaling

Ja, een fout is mogelijk. De betrouwbaarheid van elke laboratoriumanalyse kan door verschillende factoren worden beïnvloed:

• de naleving van asepsis tijdens de afname;
• de kwaliteit en versheid van de gebruikte reagentia;
• onjuiste instellingen van de analyzer.

Het is ook belangrijk om rekening te houden met de afnamemethode. Soms wordt het bloed met een spuit afgenomen; tijdens deze procedure kan de cellulaire structuur worden aangetast, wat de resultaten vertekent.

Hoe de MCHC te verhogen

Allereerst is het belangrijk om de voeding en levensstijl van de patiënt aan te passen. Rust en een evenwichtige voeding zijn essentieel. Er moet bijzondere aandacht worden besteed aan de volgende voedingsmiddelen:

• appels;
• granaatappels;
• lever;
• vlees.

Na een periode van correctie is het noodzakelijk om een nieuwe controle uit te voeren om de evolutie van de MCHC te evalueren.

Soms onthult het lichaam de ontwikkeling van anemie door bepaalde symptomen. Dit zijn de belangrijkste:

• algemene zwakte;
• snelle vermoeidheid;
• moeheid;
• slaperigheid.

Als deze symptomen aanhouden, wordt aangeraden een arts te raadplegen. Deze zal de nodige onderzoeken voorschrijven en een passende behandeling voorstellen om mogelijke complicaties te voorkomen.

Veelgestelde vragen