Computertomografie en MRI van de wervelkolom: indicaties en verloop

De computertomografie en de magnetische resonantiebeeldvorming zijn de meest voorkomende en veilige diagnostische methoden voor de preventie en behandeling van problemen met de wervelkolom. Hun belangrijkste voordeel ten opzichte van röntgenfoto’s is de afwezigheid van directe bestraling van de patiënt.

Wat is computertomografie?

De computertomografie (CT) van de wervelkolom wordt uitgevoerd met behulp van een specifiek radiologisch apparaat en speciale software. Dankzij moderne technologieën krijgt de arts onmiddellijk meerdere beelden die kunnen worden afgedrukt of opgeslagen op digitale media voor latere vergelijking.

De computertomografie maakt het mogelijk om de volgende interne structuren in detail te onderzoeken:

• de bloedvaten;
• de botten;
• de zachte weefsels.

De CT van de wervelkolom moet worden uitgevoerd door een professional die in staat is om kwaliteitsbeelden te verkrijgen, zodat de orthopedisch chirurg, neuroloog of andere arts die verantwoordelijk is voor de behandeling de toestand van de wervelkolom kan beoordelen.

Hoe verloopt een CT: wat te verwachten?

Tijdens een CT scant de scanner langs de wervelkolom en maakt beelden vanuit bepaalde hoeken. Na de initiële beelden kan een contrastmiddel worden geïnjecteerd, en de patiënt wordt gedurende ongeveer dertig minuten geobserveerd om eventuele reacties te volgen. In geval van ademhalingsproblemen, huiduitslag of jeuk wordt het onderzoek onderbroken om complicaties te voorkomen.

Op de beelden verschijnen de verschillende weefsels in verschillende tinten: de zachte weefsels in grijstinten, de wervels in het wit, en het cerebrospinale vocht in het zwart. Het kleurenpalet varieert afhankelijk van de weefselstructuur.

De totale duur van het onderzoek is ongeveer dertig minuten, wat meestal voldoende is om een nauwkeurig beeld voor de diagnose te verkrijgen.

Waarvoor dient de CT?

De CT van de wervelkolom wordt uitgevoerd om te zoeken naar:

• de oorzaken van pijn;
• kwaadaardige tumoren;
• neoplastische formaties.

De CT wordt ook gebruikt in de pre- en postoperatieve fase om de effectiviteit van de behandeling en het resultaat van de ingreep te evalueren.

Wat te vermijden voor een CT

Enkele uren voor een CT van de wervelkolom wordt aangeraden om niet te eten. Alle metalen voorwerpen moeten worden verwijderd omdat ze het onderzoek verstoren. De belangrijkste contra-indicaties zijn de aanwezigheid van metalen voorwerpen in het lichaam, zoals gehoorapparaten, pacemakers of andere hulpmiddelen.

Mensen met claustrofobie kunnen voorafgaand aan het onderzoek medicatie krijgen. Er kunnen problemen optreden bij patiënten met overgewicht als de instelling geen geschikte tunnel heeft.

Wat is MRI?

De MRI van de wervelkolom is een andere veelgebruikte techniek voor de diagnose van wervelproblemen. Het is veilig, pijnloos en maakt het mogelijk om de pathologische gebieden nauwkeurig te identificeren.

Deze beeldvorming wordt gebruikt om te detecteren:

• osteochondrose;
• metastasen;
• congenitale afwijkingen;
• trauma’s en hun gevolgen;
• protrusies en hernia’s;
• de vernauwde lumbale kanaal (stenose).

Het wordt aanbevolen om een MRI uit te voeren in geval van rugpijn gerelateerd aan beweging, of voor iedereen die zich zorgen maakt over zijn gezondheid.

Via de MRI kan men:

• de MRI van de cervicale regio uitvoeren;
• de lumbosacrale MRI uitvoeren;
• een MRI van het ruggenmerg uitvoeren;
• een MRI van de gehele wervelkolom uitvoeren.

De MRI levert gedetailleerdere en multi-plan beelden op dan de CT. Het toont fijn de cellen en weefsels van de hersenen, het ruggenmerg, de bloedvaten en de tussenwervelschijven, wat het mogelijk maakt om een nauwkeurige diagnose te stellen waar andere onderzoeken onvoldoende zouden zijn.

Dankzij de MRI kan men de laesies, hun grootte en aard nauwkeurig lokaliseren, essentiële elementen voor de diagnose van tumoren, zenuwschade en pathologieën van de thoracale of abdominale organen die zich op het niveau van de wervelkolom bevinden.

Hoe verloopt een MRI?

Moderne apparaten maken het soms mogelijk om het gevoel van opsluiting te verminderen omdat een deel van het lichaam van de patiënt buiten de tunnel kan blijven. De patiënt ligt op een tafel die in het apparaat gaat zodat het te onderzoeken gebied in het midden van de magneet wordt gepositioneerd.

Het is belangrijk om stil te blijven tijdens het onderzoek om artefacten en vage beelden te voorkomen. Beveiligingsapparaten kunnen worden gebruikt om bepaalde gebieden te immobiliseren.

De patiënt kan voortdurend communiceren met de operator en moet elk ongemak melden; soms kunnen naasten worden toegestaan om in de buurt te blijven om de onderzochte persoon gerust te stellen.

Net als bij de CT is het essentieel om alle metalen voorwerpen en alles wat door het magnetische veld kan worden beïnvloed te verwijderen.

Voorbereiding op de MRI

Voor de MRI is het meestal mogelijk om normaal te eten, te drinken en medicijnen in te nemen, behalve in het geval van een MRI met injectie van contrastmiddel waarbij voedingsmaatregelen kunnen worden gevraagd. De vraag over MRI tijdens de zwangerschap blijft discutabel en moet van geval tot geval worden beoordeeld, waarbij de voorkeur wordt gegeven aan uitstel na de bevalling, tenzij er een diagnostische urgentie is.

Tatoeages met metalen pigmenten kunnen problemen veroorzaken en vereisen een voorafgaande evaluatie.

De kosten van de CT en MRI kunnen hoog zijn, maar deze onderzoeken bieden vaak essentiële informatie en voorkomen de multiplicatie van andere minder gerichte en potentieel tijdrovende procedures.

Veelgestelde vragen