Symptomen en behandeling van verstuikingen van de kniebanden

Het rekken van ligamenten kan optreden bij een grote inspanning, een trauma of een langdurige verkeerde lichaamshouding. Deze blessures komen vaak voor bij atleten die actieve sporten beoefenen, zoals voetballers, atleten, hockeyspelers, springers, enz. Het rekken van ligamenten kan het gevolg zijn van een directe klap in het kader van een vechtsport of een gewone val.

Verstuikingen van de kniebanden kunnen optreden na een lichte kneuzing of een val op de knie. Constante buiging en strekking, vergezeld van extra belasting, zetten de musculo-ligamentaire structuur onder druk, wat de spierhypertrofie meer beïnvloedt dan de fysiologie zou doen.

Een ligament is een bundel van gewrichtsweefsel die een gewricht verankert. Ze bevinden zich op het bot en beïnvloeden hun bewegingsrichting. De functies van ligamenten kunnen worden onderverdeeld in twee hoofdcategorieën: mobiliteit waarborgen en gewrichten fixeren.

Een ligamentverstuiking is een totale of gedeeltelijke schade aan de vezels bij een schok. Het rekken van de kniebanden kan leiden tot mobiliteitsproblemen en de mogelijkheid om op het hele been te steunen. De behandeling van deze blessures moet gecombineerd worden.

Symptomen van een ligamentverstuiking van de knie

Het is vrij gemakkelijk om een dergelijke verstuiking te voelen. De symptomen verschijnen bij de eerste tekenen van schade. Allereerst worden de zenuwuiteinden geïrriteerd, er is een bloeding in het zachte weefsel, gevolgd door zwelling van het beschadigde gewricht. De lichte pijnsensaties die in het begin optreden, kunnen verergeren bij beweging.

De belangrijkste symptomen van een verstuiking van het kniegewricht zijn als volgt:

• de hematomen en bloedingen;
• de bewegingen kunnen beperkt zijn;
• de loop kan gepaard gaan met een lichte krak of klik;
• er is pijn bij aanraking van het gewricht.

Het is niet ongebruikelijk dat mensen met kniegewrichtsblessures in het begin vrij kunnen bewegen. Na verloop van tijd kunnen de symptomen verergeren, de pijn en zwelling toenemen, wat vervolgens kan leiden tot bewegingsbeperkingen. Traumachirurgen beweren dat de eerste periode van “denkbeeldig welzijn” de meest misleidende is. Als de pijn mild is, is het de moeite waard om een arts te raadplegen en een behandeling te volgen, omdat het zich later kan ontwikkelen tot pathologische pijn.

Mensen met een hoge pijngrens kunnen dergelijke ontstekingsprocessen bereiken die leiden tot veranderingen in de ligamenten, wat de verdere behandeling bemoeilijkt.

Men moet ligamentverstuiking niet verwarren met spierletsel. De tekenen van deze blessures zijn iets anders. Als het pijnsyndroom binnen de eerste drie uur na de blessure verschijnt, is het een ligamentverstuiking; als de pijn binnen 24 uur optreedt, is het een spierletsel.

Bij de eerste tekenen is het noodzakelijk om een traumachirurg te raadplegen, die een grondig onderzoek zal uitvoeren en de nodige medicijnen zal voorschrijven.

Er zijn drie graden van ernst van de aandoening:

1. De eerste, de milde graad, komt voor bij kleine blessures. In dit geval zijn de symptomen mild en verdwijnen ze binnen 2 tot 3 weken.
2. De tweede graad – gemiddeld – vertoont ernstigere symptomen dan de eerste graad, en volledige genezing kan meer dan een maand duren. In dit geval is er een schending van de integriteit van het gewricht door ligamentrupturen.
3. De laatste graad, de ernstigste, wordt gekenmerkt door volledige of gedeeltelijke schade aan een of meerdere ligamenten. De derde graad wordt gekenmerkt door intense pijn die in sommige gevallen leidt tot een shocktoestand. De knie kan al zijn functie verliezen.

Over het algemeen worden bij deze blessures meerdere ligamenten beschadigd, maar het collaterale ligament en het voorste kruisband zijn het vaakst aangedaan. In dit geval, wanneer het externe collaterale ligament is beschadigd, worden ook de meniscus en de aangrenzende pezen aangetast.

Bij ernstige ligamentletsel kunnen zenuwvezels en bloedvaten worden doorgesneden, wat gepaard gaat met bloeding in de gewrichtsholte. Bij ernstige verstuikingen kunnen de pezen van de spieren beschadigd raken en in de ergste gevallen volledig van het bot worden losgetrokken.

Diagnose

Voor een volledige en nauwkeurige diagnose is het noodzakelijk om een arts te raadplegen. De eerste stap is het achterhalen van de oorzaak van de blessure en het uitvoeren van een visueel onderzoek om de ernst te bepalen. Om alle informatie over de blessure te verkrijgen, zullen de volgende onderzoeken nodig zijn:

• MRI – er worden doorsnede-afbeeldingen gemaakt met verschillende projecties, waardoor de beschadigde gebieden, inclusief de ligamenten, het kraakbeen en de pezen, duidelijk zichtbaar zijn;
• de computertomografie – een methode die vrij vergelijkbaar is met de MRI en vaak als alternatief wordt gebruikt;
• de echografie van het kniegewricht – dit is de meest voorkomende en toegankelijke methode om de mate van schade te bepalen, maar de “decodering” van de afbeelding hangt af van de professionaliteit van de arts;
• de arthroscopie – deze onderzoeksmethode bestaat uit het observeren van de holte van binnenuit; het wordt geclassificeerd als een kleine chirurgische ingreep;
• röntgenfoto’s in verschillende projecties – gebruikt als een aanvullende manier om de ernst van de blessure te bepalen, hoewel het de ligamenten en zachte weefsels niet toont.

Behandeling

De essentie van de behandeling van ligamentverstuikingen van de knie is het herstellen van de functionele capaciteit van het lidmaat. Dit is bijzonder belangrijk voor mensen die aan sport doen. Helaas kan dit resultaat niet altijd worden bereikt. De moderne geneeskunde biedt kleine chirurgische ingrepen voor ernstige blessures aan. Echter, een enkele operatie is niet altijd voldoende, en het komt vaak voor dat meerdere ingrepen tijdens de behandeling worden uitgevoerd. Dit is een soort geleidelijke revalidatie. Allereerst hangt de behandeling af van de ernst van de aandoening.

De behandeling van de milde fase van een verstuiking is zo snel mogelijk. Dit kan worden gedaan met behulp van de volgende maatregelen:

• immobilisatie – een strakke elastische bandage, die om de knie moet worden gewikkeld, u kunt ook een speciale bandage gebruiken om de immobiliteit van het gewricht te waarborgen;
• kou – de kou moet op de geblesseerde knie worden aangebracht om zwelling en pijn te helpen verminderen;
• immobiliseren van het lidmaat – in de eerste periode na de blessure is het noodzakelijk om volledige rust te waarborgen zodat de ligamenten zich “kalmeren” en weer op hun plaats komen;
• verhoging – in liggende positie is het aan te raden om het geblesseerde been boven het niveau van het hart te plaatsen, wat zal helpen om de zwelling te verminderen.

Bij gemiddelde ernst worden crèmes en bandages gebruikt als onderdeel van een complex. Soms worden medicijnen en fysiotherapie voorgeschreven in combinatie.

Chirurgische ingreep is alleen nodig bij ernstige ernst. In dit geval is alleen een complexe behandeling geldig, die bestaat uit een chirurgische ingreep, medicijnen en fysiotherapie.

Veelgestelde vragen