Ingevoerde tepels: begrijpen en behandelen van dit probleem

De schoonheid van de borst hangt niet alleen af van de grootte, maar ook van de vorm en het uiterlijk van de tepels. Bovendien kan de vorm van de tepels ook invloed hebben op de borstvoeding, wat belangrijk is voor veel vrouwen. Bijvoorbeeld, als een vrouw ingegroeide tepels heeft, kan borstvoeding geven moeilijk worden voor de baby.

Vorm van de tepels

Er zijn verschillende soorten tepels te onderscheiden:

• normaal;
• plat;
• ingevoerd.

Normaal

De zogenaamde normale tepels zijn uitstekende, gevoelig voor stimulatie of kou.

Ze verharden ook bij opwinding of tijdens de zwangerschap. Ze steken uit de tepelhof, worden groter tijdens de zwangerschap of borstvoeding, en hun kleur kan donkerder worden.

Plat

Platte tepels zijn op hetzelfde niveau als de tepelhof. Ze kunnen minder gevoelig zijn, reageren niet op kou, en blijven plat wanneer er op wordt gedrukt.

Soms, tijdens de zwangerschap of borstvoeding, kunnen ze naar buiten komen en een normaler uiterlijk aannemen. Dit kan echter de borstvoeding bemoeilijken, omdat de baby het moeilijker zal hebben om ze goed vast te pakken.

Ingevoerd

Ingegroeide tepels steken niet uit de tepelhof, ze lijken “ingevoerd”. Ze zijn weinig gevoelig, verharden niet bij stimulatie, en hebben de neiging om nog verder in te trekken wanneer ze worden gedrukt. Ze reageren ook niet op kou.

Tijdens de zwangerschap of borstvoeding veranderen ze zelden van vorm. Dit bemoeilijkt de borstvoeding sterk, wat soms handmatig afkolven van melk vereist. Een baby die gewend is aan een fles kan de borst dan weigeren omdat de speen gemakkelijker vast te pakken is.

Deze vorm van de tepel wordt ingedeeld in drie graden van invaginatie, afhankelijk van de gemakkelijkheid om de tepel naar buiten te krijgen en zijn positie te behouden:

Bij de eerste graad komt de tepel gemakkelijk naar buiten met een lichte druk en blijft enkele minuten buiten. De tweede graad vereist meer inspanning en de tepel komt snel weer op zijn plaats. Bij de derde graad kan de tepel bijna niet worden uitgetrokken — men spreekt dan van een pathologisch ingegroeide tepel.

Problemen met ingegroeide tepels

Naast het esthetische of psychologische complex kan dit leiden tot maceratie van de tepelhof, wat ontstekingen van de borsten bevordert. Dit probleem betreft veel vrouwen. Aangezien het gebied hol is, houdt het onzuiverheden vast en kunnen er vetafzettingen ophopen. Zonder strikte hygiëne kan dit infecties bevorderen.

Ingegroeide tepels, net als platte, zijn een defect dat aangeboren of verworven kan zijn. In de meeste gevallen is het een verworven vervorming.

De oorzaken kunnen divers zijn:

• mechanisch trauma van de borst;
• te kleine of ongeschikte beha;
• disfunctie van de melkkanalen;
• ontwikkelingsstoornissen van de geslachtsorganen;
• aanwezigheid van borstumoren;
• erfelijke factoren.

Mogelijke behandelingen

Er zijn verschillende behandelingen mogelijk. Een van de eenvoudigste is het gebruik van speciale cups die een zachte trek op de tepel uitoefenen en deze in de uitgestoken positie houden, tot 8 uur per dag, gedurende meerdere maanden. Regelmatige medische controle bij een specialist is essentieel.

Een andere behandeling bestaat uit het masseren van de tepels door ze lichtjes te trekken terwijl ze voorzichtig worden gedraaid, zonder pijn. Dit type massage moet worden geleerd van een professional en gedurende meerdere maanden worden uitgevoerd.

Wat betreft chirurgische oplossingen, onderscheiden we conservatieve chirurgie (die borstvoeding mogelijk maakt) en niet-conservatieve chirurgie (die dit uitsluit).

Bij de conservatieve methode gebruikt de chirurg microchirurgische technieken om de melkkanalen niet te beschadigen. Als deze worden aangetast, wordt borstvoeding onmogelijk. Als het doel echter puur esthetisch is, kan een invasievere ingreep worden uitgevoerd, maar dit maakt latere borstvoeding zeer moeilijk, zelfs onmogelijk.

Deze operatie wordt uitgevoerd onder lokale of algemene anesthesie en duurt ongeveer een uur. Het is beter om deze voor een zwangerschap te plannen, nooit tijdens.

Postoperatieve periode

Het herstel duurt enkele weken tot enkele maanden. In de eerste dagen kunnen er zwellingen, blauwe plekken en een verlies van gevoeligheid optreden in het geopereerde gebied.

Gedurende meerdere maanden is het afgeraden om je aan de zon of UV-stralen bloot te stellen, te zwemmen of aan sport te doen. Het is aan te raden om losse kleding en natuurlijke stoffen te dragen, en strikte hygiëne regels te volgen.

Veelgestelde vragen