Penisprothese: types, indicaties en verloop van de operatie

Voor de meeste mannen klinkt de diagnose van impotentie als een veroordeling. Een actief en duurzaam seksleven is nauw verbonden met de psychologische toestand, en de belangrijkste oorzaak is vaak emotioneel.

Toch is de situatie niet zo wanhopig als ze lijkt. De geneeskunde vordert voortdurend, en het zoeken naar oplossingen voor dit delicate probleem heeft de interesse van specialisten over de hele wereld gewekt. Zo is het idee van de penisprothese ontstaan. Observaties hebben aangetoond dat bij veel mannelijke zoogdieren er een kleine botstructuur in het geslachtsorgaan (baculum) bestaat, wat de bijna permanente erectie bij sommige soorten verklaart.

Deze fysiologische eigenschap heeft de eerste pogingen geïnspireerd om een implantaat voor de mens te ontwerpen, met name een prototype gemaakt van ribkraakbeen.

Moderne penisprotheses

De geschiedenis van deze tak van de geneeskunde gaat terug tot de jaren vijftig, toen Dr. Scardino erin slaagde een materiaal te creëren dat in de corpora cavernosa kon worden geïmplanteerd. De uitvinding werd echter niet onmiddellijk aangenomen, en het duurde tot 1992 voordat de National Institutes of Health (Verenigde Staten) het gebruik van de penisprothese voor de behandeling van erectiestoornissen op grote schaal toestond.

Volgens wetenschappers zou deze aandoening ongeveer honderd miljoen mannen wereldwijd treffen, maar de intieme aard van het probleem en de terughoudendheid om hulp te zoeken, doen vermoeden dat het werkelijke cijfer veel hoger is.

De moderne geneeskunde biedt tal van preventieve en therapeutische behandelingen voor seksuele aandoeningen, maar het plaatsen van een penisprothese wordt alleen aanbevolen in uitzonderlijke gevallen. Vroegtijdig medisch advies kan complicaties helpen voorkomen en zorgt voor betere resultaten, die essentieel zijn voor de emotionele stabiliteit van de patiënt en vaak voor de balans van het paar.

Soorten protheses

De penisprothese is een medisch apparaat van hoge technologie, ontworpen met geavanceerde materialen. Het biedt betrouwbaarheid, veiligheid en duurzaamheid. De keuze van het model hangt af van de beoordeling door een uroloog, de anatomische bijzonderheden en de medische indicaties.

Echter, de uiteindelijke beslissing ligt altijd bij de patiënt. Fabrikanten bieden drie hoofdcategorieën aan: stijve protheses, semi-stijve protheses en opblaasbare protheses. De chirurg moet elke optie zorgvuldig onderzoeken om de meest geschikte oplossing voor de situatie te selecteren.

Stijve prothese

Dit is het eenvoudigste model, maar ook het minst praktische. Het bestaat uit twee staven van siliconen. De stijfheid is permanent, wat betekent dat de penis voortdurend in een rechtopstaande positie blijft. Dit veroorzaakt aanzienlijke ongemakken in het dagelijks leven, vooral in sociale interacties. Het enige echte voordeel is de relatief lage kosten. Gezien de vele nadelen wordt dit type implantaat tegenwoordig zeer zelden gebruikt in de moderne urologische chirurgie.

Semi-stijve prothese (buigzaam)

Deze prothese is gemaakt van hoogwaardig medisch siliconen en bestaat uit meerlaagse cilinders die fijne veren of flexibele metalen staven bevatten. Dit ontwerp stelt de patiënt in staat om handmatig de positie van de penis aan te passen en deze in de gewenste oriëntatie te houden. Om het te gebruiken, hoeft men alleen het orgaan omhoog te tillen en het daarna opnieuw te positioneren na de geslachtsgemeenschap.

Dit model is betrouwbaarder dan de stijve prothese, maar het belangrijkste nadeel is de aanhoudende spierspanning van de penis na de daad, wat ongemak kan veroorzaken.

Fysiologische prothese (opblaasbaar)

Dit type prothese wekt soms glimlachen op door onwetendheid, terwijl het de meest geavanceerde, functionele en natuurlijke model is. Twee opblaasbare cilinders worden in de corpora cavernosa geplaatst, en een pomp wordt in het scrotum geplaatst. Het geheel is verbonden door een intern systeem. Om een erectie te krijgen, hoeft men gewoon meerdere keren op de pomp te drukken: een steriel vloeistof in een reservoir wordt naar de cilinders overgebracht, waardoor de penis de gewenste stijfheid krijgt.

Om terug te keren naar de slappe toestand, hoeft men de pomp gewoon opnieuw te bedienen. Ondanks enkele angsten biedt dit type prothese de meest fysiologische resultaten, zowel qua functie als qua comfort.

De operatie voor het plaatsen van een penisprothese

Lang voordat de chirurgie plaatsvindt, bespreekt de arts in detail met de patiënt om de voordelen, beperkingen en mogelijke risico’s van de ingreep uit te leggen. Het belangrijkste doel is om te laten begrijpen dat het een essentiële stap is om een bevredigend seksueel en huwelijksleven te herstellen. De ingreep zelf is complex en vereist een precisie die vergelijkbaar is met die van een goudsmid.

Het vereist een grondige kennis van de mannelijke anatomie en een perfecte beheersing van de operatietechnieken. Niet alle chirurgen zijn bevoegd om een penisprothese te plaatsen, niet vanwege een gebrek aan algemene bekwaamheid, maar vanwege de specialisatie en nauwkeurigheid die vereist zijn.

De postoperatieve periode is even belangrijk. De patiënt heeft ondersteuning, begrip en discretie nodig van het medisch personeel en zijn omgeving. De eerste dagen kunnen gepaard gaan met pijn en zwelling. Strikte rust wordt aanbevolen, met beperking van bewegingen. Deze instructies moeten ook worden opgevolgd na de terugkeer naar huis.

Psychologische zorg mag niet worden verwaarloosd, omdat deze ingreep de zelfbeeld diepgaand kan beïnvloeden.

De werkcapaciteit wordt over het algemeen ongeveer drie weken na de ingreep hersteld, terwijl de hervatting van seksuele activiteit wordt aanbevolen na zes tot acht weken. Ten slotte, als de partner niet op de hoogte is van de ingreep, is de kans groot dat ze de aanwezigheid van het implantaat niet opmerkt.

Veelgestelde vragen