Röntgenfoto van het stuitje: indicaties en verloop van het onderzoek

Volgens de statistieken raadplegen elke dag mensen van verschillende leeftijden voor pijn in het stuitje. Dit probleem komt niet alleen voor bij sporters, maar ook bij mensen die huishoudelijke activiteiten uitvoeren of voor jonge kinderen zorgen. De pijn verschijnt meestal bij een compressie van het stuitje, vooral bij mensen die veel zitten. Trauma’s of kneuzingen kunnen ook deze pijn veroorzaken. Stuitpijn kan gevolgen hebben voor de omliggende structuren.

Wanneer er ongemak in de onderrug optreedt, is het raadzaam om een chirurg te raadplegen. De arts zal een klinisch onderzoek uitvoeren en de juiste onderzoeken en behandelingen voorschrijven. Meestal schrijven specialisten een röntgenfoto voor, het eerste onderzoek bij pijnsyndroom van het stuitje.

Wanneer wordt een röntgenfoto van het stuitje voorgeschreven?

De chirurg verwijst naar een röntgenfoto wanneer de volgende zaken worden vermoed:

• een fractuur;
• een luxatie;
• ongewone formaties;
• een scheur in het stuitje;
• een hernia;
• een compressie van het ruggenmerg of de zenuwwortels;
• een infectiehaard, een abces.

Hoe verloopt een röntgenfoto van het stuitje?

Bij vermoeden van een fractuur wordt meestal een röntgenfoto van het heiligbeen en het stuitje voorgeschreven.

Dit onderzoek wordt uitgevoerd in twee projecties om een betrouwbare evaluatie te verkrijgen. Om de kwaliteit van de beelden te optimaliseren, kan een voorbereiding worden gevraagd: darmreiniging door middel van een klysma en soms het gebruik van een darmspoeling zoals Fortrans. Voor het onderzoek is het raadzaam om voedingsmiddelen die gasvorming bevorderen (zuivelproducten, peulvruchten, kool) te vermijden.

Wanneer een fractuur van het heiligbeen wordt vermoed en de situatie een urgente behandeling vereist, is er niet altijd tijd voor een grondige voorbereiding. De röntgenfoto wordt als volgt gemaakt: de patiënt ligt zijwaarts op de röntgentafel, met gebogen knieën, en de opname wordt gemaakt. De technicus kan de positie van de patiënt corrigeren om de juiste projectie te verkrijgen. De opnames van voren en van opzij maken het mogelijk om de wervellichamen en de processen te beoordelen; de vooraanzicht toont de transversale uitsteeksels, terwijl het zijaanzicht de doornuitsteeksels benadrukt. De fractuur wordt pas bevestigd na het onderzoek van beide projecties.

In geval van osteochondrose maakt de röntgenfoto het mogelijk om de breedte van de tussenwervelruimten te beoordelen.

Het onderzoek wordt ook voorgeschreven wanneer er twijfel bestaat over de aanwezigheid van een tumor in het stuitje. Een tumoreuze laesie is echter alleen zichtbaar op een röntgenfoto als deze al van belang is; voor een vroege detectie is een MRI (magnetische resonantiebeeldvorming) te verkiezen.

Stuitklachten kunnen ook een onderzoek door de proctoloog vereisen. Deze specialist kan een bekken-echografie aanvragen als het ruggengraatonderzoek geen afwijkingen vertoont. Echografie kan soms een orgaan identificeren dat verantwoordelijk is voor de symptomen en de behandeling sturen.

Waarmee kan de röntgenfoto worden vervangen?

De röntgenfoto kan worden vervangen of aangevuld door een computertomografie (CT of scan). De scan is een moderne diagnostische techniek die een gedetailleerd beeld van de interne structuur van het lichaam biedt. Het detecteert fracturen en andere laesies met grote precisie. De grote buis van de scan draait om de patiënt en maakt opnames vanuit vele hoeken.

Voor het onderzoek verwijdert de patiënt zijn kleding en sieraden, ligt op de tafel en blijft stil terwijl de tafel in de opening van het apparaat beweegt. De beelden worden gereconstrueerd en op het scherm geïnterpreteerd door de radioloog. De duur van een computertomografie-onderzoek is meestal minder dan dertig minuten.

In tegenstelling tot de eenvoudige röntgenfoto toont de scan niet alleen het bot, maar ook de zachte weefsels: spieren, pezen en kraakbeen rond de wervelkolom.

Het is beter om een fractuur of een andere laesie snel te diagnosticeren dan om de behandeling uit te stellen. Ter illustratie, een ongelukkige geschiedenis: een man van 52 jaar kwam te laat voor rugpijn die uitstraalde naar het been.

Door de diagnostische vertraging is hij gehandicapt geraakt en moest hij met een stok lopen; zijn situatie verslechterde in de loop van de tijd. Om dergelijke complicaties te voorkomen, is het raadzaam om een röntgenfoto te maken wanneer de klinische context dit vereist.

Een genezen fractuur vereist vaak een chirurgische behandeling, maar in het geval van een eenvoudige verstuiking of een verkeerde beweging speelt de medische behandeling een belangrijke rol. De arts zal pijnstillers en ontstekingsremmers voorschrijven, de dosering en de duur bepalen. In sommige gevallen zijn massages en fysiotherapie aangewezen. Fysiotherapie (warmte, ultrasone therapie, enz.) werkt op het pijnlijke gebied en bevordert de diepte van de behandeling.

Acupunctuur wordt soms voorgesteld om de pijn te verminderen; het kan effectief zijn wanneer het volgens het protocol wordt uitgevoerd en herhaald zoals voorgeschreven. Vergeet niet dat bij kneuzingen, fracturen of andere trauma’s strikte bedrust een essentiële eerste maatregel is.

Men moet stuitklachten niet behandelen met ongeëvalueerde huismiddeltjes, omdat dit de situatie kan verergeren. Hoe langer u wacht met raadplegen, hoe groter het risico op ernstige complicaties. Probeer niet te besparen op uw gezondheid door goedkope medicijnen te kopen of niet-gekwalificeerde beoefenaars te raadplegen. Kies een erkende zorginstelling en professionals met goede referenties.

Veelgestelde vragen