Korstmos bij de mens: vormen, symptomen, oorzaken en behandelingen

Men denkt vaak dat korstmos bij de mens alleen door dieren wordt overgedragen. In werkelijkheid zijn er veel verschillende vormen waarvan de oorzaken nog niet volledig zijn opgehelderd. Wanneer het de huid bereikt, verstoort korstmos het immuunsysteem en veroorzaakt het een constante esthetische en fysieke ongemak.

Definitie van korstmos

Korstmos is een huidaandoening die wordt gekenmerkt door sterke jeuk, roodheid, goed afgebakende ontstekingsplakken en schilfers.

Korstmos heeft de neiging zich snel op het huidoppervlak uit te breiden. Sommige vormen raken ook de behaarde gebieden: hoofdhuid, armen, benen, genitale regio. Men observeert dan een gelokaliseerde haaruitval, met mogelijke herstel na genezing.

Volwassenen ouder dan 30 jaar met een kwetsbaar immuunsysteem, evenals mensen die aan stress en nerveuze overbelasting zijn blootgesteld, lopen bijzonder risico.

Symptomen en tekenen

De presentatie hangt af van het type korstmos. De meest voorkomende en kenmerkende manifestaties zijn:

Huidlaesies

Ze kunnen omvatten:

• verschijning van droge vlekken, huiduitslag;
• kleur van de vlekken variërend van lichtroze tot diep paars;
• randen vaak duidelijk afgebakend door kleur of reliëf;
• vochtige blaasjes en bultjes;
• oedeem;
• korstjes;
• haaruitval;
• schilfering.

Algemene impact

De patiënt kan het volgende ervaren:

• jeuk of pijn van de huidlaesies;
• koorts;
• verhoging van de temperatuur;
• tekens van algemene intoxicatie.

Overdrachtswijzen

Korstmos kan van een geïnfecteerde persoon op een gezonde persoon worden overgedragen. Het komt ook voor dat een huidonevenwichtigheid gerelateerd aan een chronische ziekte de aandoening uitlokt. Artsen schatten dat de overdracht kan plaatsvinden:

• door contact met dieren of vogels, vooral zwerfdieren;
• door direct contact met een zieke persoon;
• indirect (gedeelde toilet- en hygiëneartikelen);
• via bloed of afscheidingen (virale vormen).

Huidproblemen kunnen ook ontstaan tegen de achtergrond van:

• andere chronische ziekten;
• stress, depressies, nerveuze uitputting;
• immuniteitsdeficiënties, inclusief HIV-infecties;
• verandering van de huid-pH;
• stoornissen in de thermoregulatie, overmatig zweten.

Types van korstmos

Korstmos bij de mens omvat verschillende vormen, die optreden onder specifieke omstandigheden en verschillende oorzaken hebben.

Ringworm (korstmos tondurant)

Vaak aangeduid als “ringworm” van dierlijke oorsprong. Rode, schilferige vlekken met verhoogde en scherpe randen verschijnen wanneer de veroorzaker een schimmel is. De jeuk is sterk, vaak intenser in de avond. Op de hoofdhuid is er haaruitval in het aangetaste gebied.

Zoster (korstmos in halve band)

Van virale oorsprong en overdraagbaar via bloed of afscheidingen. De veroorzaker is een herpesvirus. De uitbarsting van blaasjes gevuld met vloeistof veroorzaakt een hevig ongemak.

Gibert’s rozenkorstmos

Raakt vooral jonge vrouwen. Het manifesteert zich seizoensgebonden met roze of bruinachtige, ronde of ovale vlekken, met schilfers en jeuk. De veroorzaker is meestal viraal, met mogelijke interpersoonlijke overdracht. Deze vorm is nog niet volledig begrepen.

Vlak korstmos

Raakt de nagels en slijmvliezen. Het betreft voornamelijk vrouwen van 40 tot 60 jaar. Het is vaak geassocieerd met chronische spijsverteringsziekten. Bij diabetici wordt vaak een pityriasis (pityriasiforme vormen) waargenomen.

De maculae en papels, met onregelmatige contouren, variëren van roze tot paars; hun centrum is lichter. Jeuk is frequent.

Pityriasis versicolor

Veroorzaakt geen ongemak anders dan esthetisch. Vlekken met onregelmatige randen, lichter of donkerder, verschijnen op de romp. De overdracht wordt vergemakkelijkt bij personen met immuniteitsstoornissen, kwetsbare huid, overmatig zweten of open wonden. De aandoening is chronisch en wordt veroorzaakt door een gist.

Behandeling

In de vroege stadia wordt korstmos meestal gemakkelijk behandeld. De volledige verdwijning van de symptomen vindt plaats in ongeveer 10 tot 14 dagen.

Ongeveer 20% van de patiënten heeft geen behandeling nodig: de symptomen verminderen na verloop van tijd, mits men mechanische (krabben) of chemische (ongeschikte toepassingen) agressies vermijdt.

De behandeling begint na analyses die de veroorzaker identificeren. Tijdens de behandeling wordt isolatie aanbevolen. Thuis is het belangrijk om contacten te beperken, alleen persoonlijke spullen en hygiëneproducten te gebruiken.

Vermijd zelfmedicatie: u loopt het risico complicaties te veroorzaken en de voortgang van de ziekte te versnellen.

Gibert’s rozenkorstmos

Vaak is er geen behandeling met tabletten nodig; sporen kunnen 1 tot 2 maanden aanhouden. Antihistaminica kunnen worden voorgesteld om het ongemak te verminderen.

Vlak korstmos

Het is belangrijk om de vitamine-inname te verhogen en opvlammingen gerelateerd aan interne ziekten, met name spijsverteringsziekten, te voorkomen. Een therapeutische rustperiode kan voordelig zijn. Antihistaminica en, indien nodig, corticosteroïden kunnen worden gebruikt.

Zoster

Een medicamenteuze behandeling is aangewezen, met verplichte voorschriften van antivirale middelen door de arts.

Ringworm

De sleutel tot een snelle genezing is een dagelijkse toepassing van lokale antischimmelmiddelen, eventueel gecombineerd met een orale behandeling.

Pityriasis versicolor

Deze vorm wordt behandeld met lokale antischimmelmiddelen (crèmes, gels, lotions). Een voornamelijk topische therapie heeft de voorkeur.

Veelgestelde vragen